Tær ávöxtur

2010-10-08T21:44:00.000Z

2010-08-17T21:57:00.000Z

2010-06-20T14:47:00.000Z

2010-06-05T14:58:00.000Z

2010-06-05T14:57:00.000Z

2010-06-05T14:56:00.000Z

2010-06-05T14:54:00.000Z

2010-06-05T14:52:00.000Z

2010-06-05T14:50:00.000Z

2010-06-05T14:47:00.000Z

2010-06-05T14:44:00.000Z

2010-06-05T14:42:00.000Z

2010-06-05T13:18:00.000Z

Lok og læs

2008-06-23T19:10:00.003Z

Brunaliðið fékk að rúlla í spilaranum alla helgina á meðan við rúntuðum um Suðurlandið. Þeir sem vilja vita meira um það geta beðið um lykilorðið á moggablogginu.

Kallið mig bara ístöðulausa, mér er alveg sama. En allavega hentar mér núna að skrifa á lokaða síðu og þá er mogginn hentugasti kosturinn. Athugið bara að ég get ekki sent ykkur lykilorðið nema þið óskið eftir því á moggablogginu. Og þá veit ég líka hverjir hafa fengið það og hverjir ekki, múhahaha...

Síjú!!

Lag á heilanum

2008-06-19T21:55:00.004Z

Ég fór áðan í sund og þegar ég hjólaði í kvöldsólinni eftir Meistaravöllunum heyrði ég Brunaliðið alveg í botni í einum garðinum með Ég er á leiðinni, alltaf á Heiðinni eins og við sungum það fyrir austan fjall sumarið '78. Nema hvað, næsta lag á plötunni fór af stað í hausnum á mér, Ragga Gísla að syngja Sumarfrí, sleppt'ekki því, skrepptu burtu úr bænum o.s.videre.

Svo fór ég í laugina og þegar ég var að sturta mig á leiðinni upp úr, þá fór þetta lag aftur af stað í hausnum á mér eins og kveikt hefði verið á þessum innbyggða ipod sem allir eru með í hausnum, á sama lagi og ég slökkti. Viðeigandi lag, enda á leiðinni út úr bænum um helgina, vinnuferð að vísu, en það skiptir engu máli. Ég á diskinn, best að kippa honum með.

Best að kippa líka með frisbídiski, sippubandi, yatzy og fleiru. Best að fara bara að koma sér að því að pakka!

Landslag/Ragga Gísla

Sumarfrí, sleppt'ekki því,
skrepptu burtu úr bænum.
Streituna, alla þreytuna
sendu langt út á sjó.

Landið þitt fagnar þér frelsuðum,
fjöllin þau bjóða þér heim.
Heilsaðu háttvirtum jöklunum
hæst uppi á tindunum.

Hlustaðu, leggð'eyrun við,
landið, það er að syngja
sönginn þann sem enginn annar kann,
landslag í léttum dúr.

Fossarnir færir í bassanum,
flúðirnar með tenórinn,
iðandi straumur í altinum
en hver æfir svo brotið?

Landið þitt fagnar þér frelsuðum,
fjöllin þau bjóða þér heim.
Heilsaðu háttvirtum jöklunum
hæst uppi á tindunum.

Lás á moggabloggið

2008-06-19T15:57:00.006Z

Ég hef ákveðið að læsa moggablogginu mínu. Sumt er bara þess eðlis að það er ekki fyrir alla að lesa.

Allavega, nú er runninn upp sá árvissi tími þegar Biddalitla þarf að hafa örlítið meira fyrir lífinu en venjulega. Mig langar að tjá mig um það á blogginu en er ekki sama hver les. Ég veit nefnilega um fullt af fólki sem les en lætur mig ekki vita og það er frekar vont.

Svo að ef þið viljið lesa um mín dýpstu leyndarmál á moggablogginu, þá er bara að biðja um aðgangsorðið.

Ég fór að kaupa útskriftargjöf

2008-06-18T22:02:00.004Z

en kom heim með þetta gullfallega hálsmen handa sjálfri mér og eyrnalokka í stíl. Ég keypti samt líka útskriftargjöf, hálsmen handa Birnu Pálu ný-hjúkku en tók ekki mynd af henni, asninn ég. Ég er að hugsa um að líta á þetta líka sem útskriftargjöf handa sjálfri mér, áminningu um að setjast við skriftir.

Annars er það einkennileg pæling að eins og mér finnst gaman að kaupa gjafir, þá þarf ég alltaf að hafa fyrir því að réttlæta það sem ég kaupi handa sjálfri mér. Ég fann þessa skartgripi á laugardaginn á þessum örfáu mínútum sem ég hafði til að kíkja á gjafir, en þar sem erindið var að kaupa tvær útskriftargjafir þá leiddi ég þá hjá mér. En keypti þá svo í dag eftir endalausa umhugsun og mun nota þá upp til agna. Engin spurning. Gert er gert.

Í litlu þorpi við sjóinn rekst fólk stundum hvað á annað - UPPFÆRT

2008-06-16T22:36:00.005Z

Þetta er nú meira sveitaþorpið, þessi Reykjavík.

Ungur maður sem er nýlega fluttur til okkar á áfangaheimilið þar sem ég vinn, brá sér í heimsókn til afa og ömmu litla bróður síns í dag. Í ljós kom að ég þekkti afann og ömmuna og líka son þeirra, pabba litla bróður hans. Sá hefur einnig átt við andleg veikindi að stríða og fyrir nokkrum árum var ég liðsmaður hans. Þegar ég var að sækja hann kannaðist ég vel við eitt nafnanna á dyrabjöllum hússins þar sem var gömul skólasystir mín úr FB sem ég hafði fyrir löngu misst allt samband við, eins og stundum gerist. Sirka tveimur árum síðar rakst ég á hana á kaffihúsi og svo einkennilega vildi til að hún var að leita sér að leigjanda en á sama tíma var ég í húsnæðishraki. Við endurnýjuðum vináttu okkar og þar af leiddi að ég flutti í sama hús og þessi maður bjó í með foreldrum sínum en nú var ég ekki lengur liðsmaður, heldur nágranni. Það var ósköp notalegt að hafa kunnuglegt fólk í húsinu og mikið spjallað ef við hittumst á förnum vegi. Svo lá leið mín í litla húsið í stóra garðinum þar sem ég hef nú búið í fjögur ár. En fyrir tveimur árum tæpum byrjaði ég að vinna með geðfötluðum á áfangaheimili. Eitt sinn fylgdi ég einum íbúa niður í Vin, félagsheimili geðfatlaðra, og þar rakst ég á þjónustuþega minn aftur en átti ekki von á frekari samskiptum við hann. En nú er komið í ljós að litli sonur hans, sem er víst ekki svo lítill lengur, er yngri bróðir manns sem er nýlega fluttur á áfangaheimilið þar sem ég vinn. Og til að loka hringnum, þá var ég á leiðinni á tónleika með Hraun en stóðst ekki ókeypis tónleika með Mezzoforte í Hljómskálagarðinum með margnefndri vinkonu minni, fyrrverandi skólasystur og meðleigjanda.

Það mætti halda að við byggjum á Raufarhöfn en ekki í 100 þúsund manna borg.

P.S. Til hamingju með afmælið, elsku Frikki bróðir minn. Það var svo gaman að heyra í þér í dag:D

P.S.P.S. Og til að gera þetta sveitaþorp ennþá minna. Vinkona mín, sú margnefnda, var í fylgd með annarri vinkonu sinni sem tók með sér bæði dóttur sína og pabba á tónleikana með Mezzoforte. Pabbi hennar er föðurbróðir bekkjarsystur minnar úr barnaskóla á Selfossi og fyrir mörgum árum vann ég á sambýli fyrir aldraða í Kópavogi þar sem einn íbúanna var eldri karlmaður, faðir þessara tveggja bræðra og afi bekkjarsystur minnar og vinkonu vinkonu minnar (sem auðvitað er vinkona mín líka). Lítill heimur?

Nóttin líður

2008-06-15T03:38:00.005Z

Ég er á næturvakt, geiiiisp. Búin að sitja við tölvuna og merkja inn á facebook-myndirnar sem ég setti inn í dag, gott að geta dútlað við þetta. Var í kvöld í útskriftarveislu hjá henni Birnu sem var að klára lyfjafræði og því sit ég hér stífmáluð og greidd í gull-leðurtoppi og allskonar skarti. Ég hefði alveg viljað sleppa við þessa vakt, ekki fyrsta skiptið sem ég þarf að stinga af þegar fjörið er að komast í gang, en í staðinn fæ ég lengra sumarfrí, ekki veitir af þegar daman fer á Litla-Brún tvær helgar í röð. Önnur Birna útskrifaðist líka í dag sem hjúkrunarfræðingur, til hamingju nöfnur mínar og vinkonur báðar tvær.

Tólf dagar fram að sumarfríi, mmm... Best að fara að gera eitthvað, prjóna kannski. Ég á svo mikið af garni afgangs eftir peysuna sem ég prjónaði á Aldar að það dugir í nýja flík. Best að fara að standa upp frá tölvunni, var að kíkja á póstinn, hversu aumkunarvert er það, hver ætti að senda mér póst um miðja nótt? En það voru sjö póstar til að láta mig vita að Sigga ofurtaggari er búin að merkja alla þá sem mér tókst ekki að finna á facebook núna eftir miðnættið. Sigga, þú ert rosaleg. En þú ert líka búin að spara mér ómælda vinnu:D

Klukkan er að byrja að ganga fimm og erfiðasti tími næturinnar framundan, annaðhvort sofna ég við tölvuna eða set undir mig hausinn og fer að sinna þessum fáu verkefnum sem bíða mín. Og prjóna.

Svona lítur hún þá út

2008-06-13T22:06:00.004Z

á eigandanum. Aðeins of stór ennþá, enda ætluð á 9 mánaða og Aldar bara rétt orðinn sjö. Hún dugir þá svolítið lengur:D

FÓTBOLTI ER LEIÐINLEGUR!!!!!

2008-06-10T20:27:00.006Z

Ég þoli ekki þegar ein íþróttagrein stjórnar sjónvarpsdagskránni svona gersamlega. Það var hægt að senda út landsleik á RÚV+, af hverju er EM þá ekki sent út á RÚV+ svo að fólk eins og ég geti horft á sjónvarp í friði? Er kannski ekkert fólk eins og ég? Þetta hlýtur að fylla kvótann, nú verður ekki fjallað um annað en samhæft sund og hestaíþróttir það sem eftir er ársins.

En þá man ég það, ég horfi aldrei á sjónvarp, mér er eiginlega skítsama. Mér finnst þetta samt asnalegt.

Fésbók gerir upp á milli myndanna minna

2008-06-09T17:45:00.006Z

Ég er búin að vera undanfarið að basla við að setja Póllandsmyndir inn á Facebook. Allt í lagi, nema hvað annað hvort er tölvan mín alltof gömul og lítil, sem hún er, eða þá að nettengingin er svona léleg. Ég get semsé bara sett eina mynd í einu, ef ég prófa fleiri hleypir hún þeim ekki inn. Undir eðlilegum kringumstæðum á að vera hægt að setja 60 í einu en tölvunni minni finnst það alltof mikið.

Þannig að undanfarna daga hef ég legið með fætur upp í loft og lesið skáldsögur og náð úr mér ferðaþreytu og tölvan hefur bara verið við hliðina á mér. Á sirka tíu mínútna fresti dettur inn ný mynd og þá get ég sett þá næstu af stað.

En ein myndin vill alls ekki inn. Ég er búin að prófa oftar en ég kæri mig um að vita, eitthvað hátt í tíu sinnum, en Facebook þverneitar að taka við henni. Öllum hinum, bara ekki þessari. Mér finnst hún voða falleg, svona dálítið Hobbitaleg. Tölvan mín hefur bara asnalegan smekk.

P.S. Og þar datt hún inn, helvítið á 'enni. Búin að reyna síðan á laugardagskvöld! Bara af því að ég var að blogga um hana, svona virkar lögmál Murphys.

Gúggul

2008-06-07T22:04:00.006Z

Gúgglað er: Hvað er hægt að gera í rvk?

Og kemur þá ekki síðan mín fyrst upp, Bidda er auðvitað með ráð undir rifi hverju.

En ég er ekki viss um að þetta komi að neinu gagni, enda er löngu ákveðið að þetta sumar verði gott.

Með þessari færslu fylgja umrædd krakkagrey, myndir teknar 2006 af frænkunni. Þetta hefur verið einn af sirka þremur sólardögum í júní.

Spurningalisti

2008-06-05T21:50:00.003Z

Það er greinilega orðið nógu langt frá persónuleikaprófaæðinu sem gekk yfir fyrir nokkrum árum, allavega hef ég ekki séð svona lengi. Mér þætti voða gaman ef einhver vill svara þessum spurningum í kommentakerfinu.

1. ERTU SKÍRÐ/UR Í HÖFUÐIÐ Á EINHVERJUM ? Já, í höfuðið á langalangömmu minni og langalangafa sem hétu Margrét og Björn, það var verið að vígja skírnarfont til minningar um þau og ég fékk nöfnin þeirra.

2. HVENÆR FÓRSTU SÍÐAST AÐ GRÁTA ? Fyrir tæpum hálfum mánuði þegar ég heimsótti Auschwitz með Háskólakórnum. Þrátt fyrir allar ævisögurnar sem ég hef lesið, allar bíómyndirnar og allt það, þá rann upp fyrir mér þarna þegar ég horfði á tvö tonn af mannshári að þetta kom fyrir lifandi fólk sem átti sér einskis ills von. Við sungum að skilnaði Sofðu unga ástin mín fyrir leiðsögumennina okkar og þá hélt ég ekki tárum, mér fannst eins og við værum að syngja til alls fólksins sem dó þarna. Það er margt sem myrkrið veit, minn er hugur þungur...

3. FINNST ÞÉR ÞÚ SKRIFA VEL ? Það væri mikil sjálfsblekking að halda því fram.

4. HVAÐA KJÖT FINNST ÞÉR BEST ? Ég er nú alltaf hrifin af safaríku nautakjöti, finnst líka grafið lambalæri ansi gott.

5. ÁTTU BÖRN ? EF JÁ HVE MÖRG ? Nei, því er nú verr og miður. En í staðinn á ég hlutdeild í ellefu stykkjum sem ég spilli eftir bestu getu.

6. EF ÞÚ VÆRIR EINHVER ANNAR EN ÞÚ ERT,VÆRIRÐU VINUR ÞINN ? Já alveg pottþétt, ég er svo skemmtileg:)

7. NOTARÐU KALDHÆÐNI MIKIÐ ? Já en geri mér ekki alltaf grein fyrir því, hef stundum verið misskilin herfilega.

8. FÆRIRÐU Í TEYGJUSTÖKK ? Ég vildi geta sagt já en myndi örugglega deyja úr hræðslu. Finnst það samt spennandi.

9. HVAÐA MORGUNMATUR ER Í UPPÁHALDI HJÁ ÞÉR ? Hafragrautur heima og cheerios í vinnunni.

10. REIMARÐU FRÁ ÞEGAR ÞÚ FERÐ ÚR SKÓNUM ? Ég er oftast í leðurstígvélum en ég kemst ekki úr hlaupaskónum nema losa reimarnar. Já, ég nota hlaupaskó...

11. TELURÐU ÞIG ANDLEGA STERKA ? Já ég held ég geti sagt það. En svo veit maður aldrei...

12. HVERNIG ÍS ER Í UPPÁHALDI HJÁ ÞÉR ? Ítalski ísinn sem maður fær á Ítalíu, ísinn hér heima er bara sykurleðja, mér finnst kaffibragð best en líka melónu. En melónuísinn hér heima er ógeð.

13. HVAÐ ER ÞAÐ FYRSTA SEM ÞÚ TEKUR EFTIR Í FARI FÓLKS ? Hvernig það ber sig, ef fólk er brosandi og opið er það mjög heillandi. En skítugt hár og skemmdar tennur eru fráhrindandi.

14. RAUÐUR EÐA BLEIKUR ? Rauður. En í algeru lágmarki.

15. HVAÐ MISLÍKAR ÞÉR MEST VIÐ SJÁLFAN ÞIG ? Hvað ég hef oft ekki nóga trú á hlutunum, þá er ekki von að það gangi.

16. HVAÐA MANNESKJU SAKNAR ÞÚ MEST ? Ég átti einu sinni góða vinkonu sem var 60 árum eldri en ég, það var svo gott að koma til hennar og ræða málin, sakna hennar oft.

17. VILTU AÐ ALLIR SEM ÞÚ SENDIR TIL SENDI ÞÉR TIL BAKA ? já já ... það er svo gaman að lesa svona ;)

18. HVAÐA LIT AF BUXUM OG SKÓM ERTU Í NÚNA ? Er í ljósbláum gallabuxum og bleikum strigaskóm.

19. HVAÐ VAR ÞAÐ SÍÐASTA SEM ÞÚ BORÐAÐIR ? Kínarúllur og salat, áttu að vera hrísgrjón líka en þau voru svo lengi að sjóða:(

20. Á HVAÐ ERTU AÐ HLUSTA NÚNA ? Fuglasöng í trjánum og rigningu á þakinu, voða ljúft.

21. EF ÞÚ VÆRIR LITUR, HVAÐA LITUR VÆRIR ÞÚ ? Sægrænn

22. HVAÐA LYKT FINNST ÞÉR BEST ? Núna er það ilmurinn sem er bara á vorin, ilmurinn af glænýjum gróðri, sérstaklega eftir rigningardembu. Líka bökunarlykt. Og líka vissir rakspírar.

23. VIÐ HVERN TALAÐIRU SÍÐAST Í SÍMA ? Konu sem vildi endilega fá að taka viðtal við mig, henni finnst bloggið mitt svo skemmtilegt!!! Ég sagði nú samt nei...

24. LÍKAR ÞÉR VEL VIÐ ÞÁ MANNESKJU SEM SENDI ÞÉR ÞESSAR SPURNINGAR ? Já hún Drífa hrífuskott er alger sólargeisli og gleðigjafi

25. UPPÁHALDSÍÞRÓTT SEM ÞÚ HORFIR Á ? Samhæft sund og hestaíþróttir, fannst nú reyndar alveg ótrúlega gaman um daginn í Poznan að horfa á lið Háskólakórsins keppa við heimamenn en það hafði með margt annað en fótbolta að gera.

29. UPPÁHALDSMATUR ? Það er alveg ótrúlega margt, ég elska að fara á veitingahús og panta eitthvað sem ég hef aldrei smakkað, annars stendur nautakjötið alltaf fyrir sínu, fékk um daginn ótrúlega góðan hamborgara á Ruby Tuesday, það kom mér á óvart, er enn með bragðið í munninum *drool*

30. HVORT LÍKAR ÞÉR BETUR, HRYLLINGSMYND EÐA GÓÐUR ENDIR? Ég meika ekki hryllingsmyndir, alltof mikill kjúklingur, myndir með góðum endi eru oft frekar væmnar, segi bara gott grín eða myndir með innihaldi, Schindler's List er mér mjög ofarlega í huga núna.

31. SÍÐASTA BÍÓMYND SEM ÞÚ SÁST Í BÍÓ ? Brúðguminn, hún var æði. Finnst samt að ég hafi farið síðan, get ekki munað það, sú mynd hefur þá ekki verið merkileg.

32. KNÚS EÐA KOSSAR ? Ég er kelirófa dauðans og get knúsast endalaust, en það jafnast ekkert á við góðan koss frá réttum aðila.

33. UPPÁHALDS EFTIRRÉTTUR ? Ís og ferskir ávextir með líkjör

34. HVER ER LÍKLEGASTUR TIL AÐ SVARA ÞESSU OG SENDA TIL BAKA? örugglega enginn

35. HVER ER ÓLÍKLEGASTUR ? Eru ekki allir æstir í að svara svona???

36. HVAÐA BÓK ERTU AÐ LESA ? Thorsarana, smá hlé frá alvöru lífsins.

37. HVAÐA MYND ER Á MÚSAMOTTUNNI ÞINNI ? bara svona blá

38. HVAÐ HORFÐIRÐU Á Í SJÓNVARPINU Í GÆR ? horfði ekkert á sjónvarp í gær, var að vinna

39. ROLLING STONES EÐA BÍTLARNIR ? Til hvers að velja???

40. HVAÐ ER ÞAÐ LENGSTA SEM ÞÚ HEFUR FARIÐ FRÁ ÍSLANDI ? Sennilega New York

41. HVERJIR ERU ÞÍNIR HELSTU EIGINLEIKAR ? Mér var sagt um daginn að ég væri ljúf og hjálpsöm, líka að ég væri flippuð og fyndin, ég legg annars mesta áherslu á að taka lífinu með jafnaðargeði, döh ég kann ekki að lýsa sjálfri mér. Jú annars, ég er alveg botnlaust bjartsýn, þetta er allt að koma...

42. HVAR FÆDDISTU ? Á Selfossi, á gamla sjúkrahúsinu, í fæðingarstofunni beint á móti býtibúrinu.

43. SVÖR FRÁ HVERJUM ERTU SPENNTUST/SPENNTASTUR AÐ FÁ FRÁ ? Öllum sem nenna að svara, mér finnst ótrúlega gaman að sjá hvað kemur frá fólki.

Þegar Bidda verður stór ætlar hún að...

2008-05-30T20:28:00.013Z

Ég er á gelgjunni. Er það ekki að vera á gelgjunni þegar maður er að velta því fyrir sér hvað á að gera þegar maður er orðinn stór? Sumum finnst ég kannski fara úr einu í annað en af hverju ekki að segja það upphátt sem maður er að pæla? Það þarf ekki allt að verða að raunveruleika. Og svo tekur lífið stundum af manni ráðin. Ég er stundum komin með allt á hreint en svo gerist eitthvað og nýjar hugmyndir gossa fram. En reyndar eru þær yfirleitt á svipuðum nótum. Ég sé allavega ekki fyrir mér að ég skipti yfir í bifvélavirkjun úr þessu.

Eftir að hafa unnið í Árnastofnun velti ég því sífellt oftar fyrir mér að fara í bókasafns- og upplýsingafræði. Það var bara eitthvað við andrúmsloftið þar sem gerði að verkum að mér leið eins og blómi í eggi þó að ég væri bara að skrá bækur inn í Gegni. Ég fann aftur litlu stelpuna í mér sem sogaðist inn í bókasafnið á Selfossi, ég man hve ég leit upp til hans Péturs bókavarðar. Númerið á bókasafnsskírteininu mínu var 374 og ég man hve ég var svekkt þegar þeir breyttu kerfinu og lögðu þessi númer niður. Kannski af því að þetta var fyrsta skírteinið sem tilheyrði mér einni, ég var nú líka bara sjö ára. Ég man hve ég var stolt þegar pabbi ákvað að ég skyldi fá mitt eigið, hann var orðinn hálf þreyttur á að vera alltaf að taka út bækur fyrir mig. Mér líður bara vel innan um bækur. Og svo er aldrei leiðinlegt á kaffistofunni.

Þannig að í einhverri fyrirsjáanlegri framtíð mun ég fara í framhaldsnám í bókasafnsfræðum. Það ætti að passa vel með sagnfræðinni. En áður en það gerist langar mig að vinna meira í öllum þessum áhugamálum mínum sem ég hef verið að gutla í en ekki almennilega náð tökum á. Enskan mín er hroðaleg svo ég nefni ekki önnur tungumál. Námsflokkar, here I come. Einu sinni ætlaði ég að læra að búa til bíómyndir, svo fór ég á námskeið í handritsgerð en lærði bara að setja inn í eina formúlu.

Og ljósmyndunin, hún er annar draumur. Ég kann nú alveg smá, það var ekki alveg ónýtt að vera á listabrautinni í FB. En mig langar að læra svo miklu meira. En þá þarf ég að hafa tíma. Og á bókasöfnum er nóg af listaverkabókum. Þetta fer allt skínandi vel saman. Eins og sjá má á myndunum með þessari færslu, þá er ég með ljósmyndadellu á háu stigi, sé ekkert nema liti og form alls staðar. Á þeirri efstu er betlari við kirkjudyr í Poznan, svolítið óvenjulegur því að hann lætur fara vel um sig með bók og brauðbita og hefur líka náð að splæsa á sig leðurbuxum. Á þeirri næstu sést brot af Helfararminnismerkinu í Berlín, endalausar raðir af misháum steinkubbum sem geta bæði verið hús og líkkistur, mér finnst þessi mynd sýna æpandi mannlausa húsaröð, það vantar fólkið því að það fór allt í gasklefana. Á þeirri þriðju eru blóm sem vaxa rétt við Brandenborgarhliðið og sú fjórða sýnir fegurðardís í dýragarðinum í Berlín, gott er að eiga myndavél með góða aðdráttarlinsu. Og á þeirri síðustu er varðeldurinn góði í Poznan eftir að við vorum búin að grilla pylsur eins og Rip, Rap og Rup, á priki yfir opnum eldi. Miklu skemmtilegra en gasgrill.

Ég held að ég sé bara alveg með þetta. Já, og svo er eitt enn. Mig langar að læra að syngja, það er ekkert gaman að geta ekki lesið nótur. Það væri nú sport að taka einhver stigapróf, bara fyrir egóið.

Skjálfti

2008-05-29T16:49:00.005Z

Þetta var hálf undarlegt. Hvinur í loftinu og svo fór allt að hristast. Hrundi samt ekkert. Eitt augnablik hvarflaði að mér hvort ferðaþreytan væri alveg að fara með mig en svo kom það. Jarðskjálfti! Hva' þetta var nú ekkert, stóð bara í nokkrar sekúndur. En svo var dagskráin rofin í útvarpinu og fréttamaður kom hlaupandi inn í stúdíóið með þær upplýsingar að þetta hefði verið yfir sex á Richter. Jafnvel hátt í sjö. Og það er auðvitað slatti. Ætti kannski að hringja í mömmu. En það má víst ekki hringja ef það er ekki lífsnauðsynlegt.

Og nú er Ölfusárbrúin lokuð og vegurinn í sundur við Ingólfshvol, moldarský yfir Ingólfsfjalli og vælandi sjúkrabílar keyra um göturnar á Selfossi, búið að opna fjöldahjálparstöð í Sólvallaskóla og þetta er allt saman frekar óraunverulegt.

Óraunverulegt, það hlýtur að vera rétta orðið því að nú er verið að biðja fólk um að láta það vera að fara í bíltúr austur fyrir fjall til að skoða. Það eru greinilega einhverjir sem upplifa þetta eins og bíómynd. Og svo er hægt að horfa í sjónvarpinu.

Og hér er ég í rólegheitunum að þvo aðra vélina af fimm eða svo og reyni að ná áttum. Eftir svona ferðalag líður alltaf sólarhringur minnst þar til ég er öll komin heim, einhver partur af mér er ennþá í sveittri rútu með syngjandi hressu fólki. Og enn stærri partur af mér er ennþá í Auschwitz og á ekki afturkvæmt, meira um það síðar.

Best að halda áfram að hlaða inn myndum, þetta verður allt á Facebook í fyllingu tímans. Almáttugur hvað það er lengi að hlaðast inn. En ég hef svosem ekkert annað að gera. Þvottavélin í gangi og þetta er bara heimadagur. Á morgun byrjar lífið svo aftur. Og þá verð ég vonandi búin að ná sambandi við mömmu. Vonandi er húsið í lagi, það fór illa síðast.

Jarðsamband - eða kannski flugsamband

2008-05-17T12:45:00.005Z

Hjálp, vegabréfið mitt rennur út þann 25. maí. Og ég kem ekki heim fyrr en aðfaranótt þess 29. Ætli ég komist heim? Ef ekki, hvað geri ég þá? Finn mér kannski einn sætan Pólverja og eignast börn og buru, geri gott úr þessu sko:D

Ég var svo viss um að það gilti fram í júní. Skrýtið að hugsa sér að það eru komin tíu ár frá flippuðustu kórferð sem ég hef farið í með Skagfirsku söngsveitinni til Prag, Búdapest og Vínar. Sællar minningar. Já, Slóvenía og Finnland með Háskólakórnum voru magnaðar en þessi var ólýsanleg. Kannski af því að það er öðruvísi að djamma með fólki sem er komið hátt á sjötugsaldur, það er reynsla sem ekki skyldi vanmeta. Og svo var þetta mín fyrsta kórferð.

En ég hringdi í dauðans ofboði í lögguna til að vita hvort það gæti valdið mér vandræðum að vegabréfið rynni út í miðri ferð. Klukkan að ganga þrjú á föstudegi og 36 tímar í brottför. En þessi elska sem svaraði mér sagði að það væri nóg að koma og fá framlengingarstimpil, ég þyrfti bara að vera fljót því að það yrði lokað eftir hálftíma. Ég hentist á staðinn í leigubíl og þessu var bjargað fljótt og vel.

En guð hvað það munaði litlu. Ég var bara að gá hvort það væri ekki á vísum stað, ég var alveg sannfærð um að það gilti lengur. En ég er heldur ekki með jarðsamband eins og dæmin sanna...

Ævintýrið nálgast

2008-05-16T13:22:00.004Z

Brottför til Berlínar á sunnudagsmorgun. Heimkoma frá Póllandi tíu dögum eftir það. Í millitíðinni tónleikar, fótbolti í skógarrjóðri og ótalmargt fleira. Vonandi hangs á útimörkuðum og í hönnunarbúðum, það er víst slatti af þeim í Berlín og kannski líka í Kraká.

Og svo verður Eurovisionpartý - en frekar vafasamt að Pólland vinni, já eða Ísland. Það var nú magnað að vera í Helsinki þegar Lordi vann og fá að fíla sig eins og sigurvegara, það gerist varla tvisvar á ævinni. Því meir sem ég tala það niður, því frekar gerist það, ekki satt?

Hálf óraunverulegt að þetta sé að bresta á eftir allan undirbúninginn og fjáröflunina.

Af jarðsambandi

2008-05-13T10:05:00.002Z

Það sannaðist einu sinni enn, Bidda hefur ekkert jarðsamband. Kemur hún ekki labbandi upp að Hallgrímskirkju í nýja pífukjólnum sínum, full af tilhlökkun. En það er eitthvað undarlegt við þetta, hvar er allt fólkið sem á að vera að tínast inn á tónleikana? Eiga þeir ekki að byrja eftir korter?

Bidda lítur á miðann og sjá: Tónleikarnir voru klukkan fimm. Og ég sem var algerlega viss um að þeir væru klukkan átta. Tónleikar eru alltaf klukkan átta. En það er víst bara á virkum dögum og þessi mánudagur var ekki virkur. Og hausinn á Biddu var ekki virkur heldur.

Arg.

Hversu mikill snillingur getur ein manneskja verið, eru ekki einhver takmörk fyrir þessu?

En þegar ég var komin á mitt uppáhaldskaffihús og búin með hálfan bjór eða svo, þá fór þetta allt að líta betur út. Það fékkst enginn Rachmaninoff í Skífunni en hver býst svosem við því? Hann fæst ábyggilega í Berlín. Og ef ekki í Berlín, þá í Kraká. Og þegar ég verð komin með diskinn, þá get ég hlustað þegar mér sýnist. Og kannski gefst annað tækifæri í lífinu.

Hér kemur söngvarinn sem ég missti af:

Drífum þetta bara af!

2008-05-11T14:04:00.005Z

Það er lokadagurinn, mæðradagurinn og hvítasunnudagur í dag. Um daginn var uppstigningardagur og 1. maí. Fimm dagar afgreiddir á tveimur, svona á að ger'etta!

Með þessu áframhaldi verð ég orðin vel yfir hundrað ára þegar ég verð fimmtug.

Svona skarpur verður enginn fyrr en eftir margra ára háskólanám, börnin mín.

Fatapóker, kattakona í forsjárdeilu og fleira lífsreynslutengt

2008-05-11T11:16:00.003Z

Það var einhver sem fann bloggið mitt undir leitarorðinu fatapóker.
Og upp kom þetta. Ótrúlega gaman að lesa það sem maður hefur skrifað fyrir fjórum árum síðan um þegar ég var að koma mér fyrir hér í litla húsinu og ekki síst um reynslu mína af fatapóker.
Daddara...

Myndarleg sem aldrei fyrr

2008-05-08T19:57:00.005Z

Nú er gaman, loksins get ég hlaðið inn myndum. Það kostaði vesen, ég hlóð sama hugbúnaðinum aftur og aftur inn á tölvuna en hún setti upp á sig snúð og neitaði algerlega að kannast við nýju myndavélina. Eftir stöðugar símhringingar endaði það með því að ég fór niður í Nýherja með tölvu og myndavél en strákurinn þar stóð alveg á gati. Hann prófaði myndavélina í annarri tölvu og það var ekkert vandamál þar, vandamálið var ekki myndavélin. Það fór nú að fara um mína, ég sá fyrir mér að tölvan mín væri komin með of mikil ellimerki og ég myndi neyðast til að fá mér nýja. En svo gerðist eitthvað og tölvan mín ákvað að láta að stjórn. Fagrar myndir tóku nú að líða yfir skjáinn og starfsmenn Nýherja fengu að sjá hvernig fólk skemmtir sér með gulli og gleði með gula slaufu á hausnum og fleira fallegt. Og það var lengi að hlaðast inn. Mikið var að það kom ekki bara allt starfsfólkið úr fyrirtækinu til að dást að, ég hefði skilið það svo vel. En svo var bara allt í kei og ég fór heim með mína tölvu. Og nú get ég hætt að stela annarra myndum og farið að sýna mínar eigin.

Ekki sloppin enn

2008-05-08T11:34:00.002Z

Ég þarf að fara aftur í segulómun. Og ég sem hélt að þetta væri bara vöðvabólga, pís of keik. En þessar hvítvefsbreytingar í hnakkanum á mér eru víst alveg stóralvarlegt mál og æsispennandi að vita hvað þetta leiðir af sér. Ég á að fara í segulómun í september til að bera saman við myndirnar frá því í mars og þá á þetta allt að koma í ljós. Ég þarf semsagt aftur að snara út þrettánþúsundkalli og best að hafa hann á sér þegar maður mætir á staðinn.

Ég er heldur ekki sloppin frá ritgerðarskrifum. Nýjustu athugasemdirnar eru stærri en svo að ég nái að klára í tæka tíð fyrir Póllandsferð og vegna þess að ég vil skila af mér almennilegu verki, helst ódauðlegu, þá verður þetta bara að vera svona.

Þetta hefur verið sagt við mig áður

2008-05-04T23:12:00.004Z

Bidda, þú ert ekki með jarðsamband!!!!!

Var að gera alveg hreint skelfilega uppgötvun. Það hringdi einhverjum daufum bjöllum að ég þyrfti að fara að láta skrá mig í útskrift svo að ég hringdi í nemendaskrá. Og viti menn, ég átti að vera búin að því fyrir löngu og nú verð ég að tala við deildina til að fá undanþágu svo að ég geti útskrifast.

En þetta er ekki það versta. Einhverra hluta vegna datt mér í hug að gá í Ugluna og þar stendur skýrum stöfum að ég sé ekki skráð í nein námskeið.

Ég er ekki skráð í ritgerðina. Ég var einhvern tímann skráð í hana en svo frestaði ég henni. Og svo skipti ég um efni og frestaði henni aftur. Og gleymdi að skrá mig í hana aftur. Þar sem ég er löngu búin með alla kúrsa og kem aldrei á háskólasvæðið, hef bara verið heima að dunda mér við þetta og af og til náð mér í heimildir á Hlöðunni og varla hitt nokkurn mann, þá er bara vonlegt að maður sé ekki með jarðsamband. Svo hef ég bara setið heima og skrifað og núna er að fæðast alsköpuð BA-ritgerð. Ég held að ég hafi ekki trúað því að ég myndi ná þessu, ég myndi eiga ritgerðina yfir höfði mér næstu árin.

Það er eitt að fá undanþágu til að útskrifast. En þar sem ég er ekki einu sinni skráð í ritgerðina, hvað gera menn þá?

Góðu fréttirnar eru þær að ritgerðin er nánast búin og það er aðal. Skítt með það hvort ég fæ skírteinið í júní eða október.

Ég hef væga von um að deildin kannist við vandamálið og verði góð við mig, það tilheyrir snillingum að vera dálítið utan við sig, ekki satt?

Ítalinn sem fór til Möltu

2008-05-02T21:55:00.002Z

Lífsreynslusagan hans Jóseps, hahaha...

Bara ein spurning, er kommentakerfið bilað? Það eru bara allir hættir að kommenta, eins og mér finnst ég vera hrikalega skemmtileg:/

Svo tæknifötluð - en vonandi get ég fljótlega sett inn myndir af Ken Hensley & co.

2008-05-01T21:25:00.006Z

Buhuu, ég ætlaði svoleiðis sko að henda inn flottu myndunum sem ég tók í gærkvöldi af Ken Hensley, Eiríki Haukssyni og Dúndurfréttum. Svona er þetta, maður ákveður á síðustu stundu að skella sér eftir vinnu og þar sem ég var ein á ferð þá fékk ég sæti á besta stað í húsinu. Greinilega oft stök sæti sem ganga af á góðum stað. Og tók þar af leiðandi geðveikar myndir, það bókstaflega lekur af þeim svitinn... En það er eitthvert klikk í hugbúnaðinum með nýju myndavélinni minni svo að ég get ekki hlaðið þeim inn fyrr en ég er búin að hringja í Nýherja og láta fjarstýra mér í gegnum síma.

Þetta voru undursamlegir tónleikar. Hreint ævintýri að sjá Ken Hensley á sviði, mann sem ég hef dýrkað og dáð frá níu ára aldri þegar ég lá yfir Uriah Heep-plötunum hans Harðar móðurbróður. Ég er að tala um manninn sem samdi July Morning. Og Dúndurfréttir eru bara hreint ótrúlegt band með gítarleikara á heimsmælikvarða sem tók Ritchie Blackmore algerlega í nefið.

Alger gæsahúð og þó að það væri dálítið spes að vera á sitjandi tónleikum þar sem maður gat ekki beinlínis hoppað og stappað, þá var samt alger snilld að vera á fimmta bekk og geta tekið myndir eins og vitleysingur.

Í staðinn koma Uriah Heep með The Wizard. Nú er ég búin að vera tvisvar á Uriah Heep tónleikum á innan við ári og hlusta á bæði Mick Box og Ken Hensley spila The Wizard á kassagítar, hversu magnað er það? Lag sem ég spilaði aftur og aftur þegar ég var níu ára og söng með um heimsóknina til galdrakarlsins uppi á fjallinu með cloak of gold and eyes of fire. Ég fæ aldrei nægilega þakkað honum Herði frænda að leyfa þessari litlu frænku að liggja svona í plötunum hans, hann er algerlega ábyrgur fyrir þessu öllu saman:D

Að láta einhvern stílista klæða sig upp

2008-05-01T12:54:00.006Z

Ég elska þætti um útlit. Já, ég veit, það sést ekki á mér þar sem ég er alltaf eins til fara. En ég algerlega elska þætti eins og How to look good naked þar sem venjulegar konur eru teknar í gegn með aðstoð frá stílistum og förðunarfræðingum og hönnuðum og allt. Það er gaman að sjá fólk prófa allskonar snið og liti sem því hefur aldrei dottið í hug að prófa. Þetta er svona draumaheimur, venjuleg kona fer inn og kemur út sem algjör draumadís. Hver vill það ekki?

Ég sá einn svona þátt í gærkvöldi á Stöð 2. Einhver ægilega frægur hönnuður sem ég man ekki hvað heitir tók í gegn þrítuga stelpu sem klæddi sig eins og 12 ára og skildi ekkert í því að enginn tók hana alvarlega. Fyrst var farið í gegnum allan fataskápinn hennar og misjafnlega skræpóttum og furðulegum kjólum hent út. Svo hófst meðferðin og út gekk DAMA. Af og til komu komment frá karlinum og aðstoðarkonunni sem var auðvitað alveg rosalega hipp og kúl og þetta var greinilega mjög erfitt verkefni. Mér var nú hálf um og ó því að þau voru svo föst í allskonar reglum og mér fannst þau vera að setja hana í mót. Ég meina, þau settu til dæmis út á að hún gekk i gallabuxum og toppum. Hún var gríðarlega litaglöð en þau settu hana í allt einlitt og látlaust. Og eftir hárblásturinn og strípurnar var hún orðin eins og lítil kona. Og allir fóru að taka hana alvarlega.

En af hverju ætli allar konurnar í þessum þáttum séu svona grannar og vel vaxnar? Þær þurfa ekkert nema nýja klippingu og kannski ný gleraugu, þær passa í öll dressin. Ég myndi vilja sjá af og til einhverja sem er allavega 80 kíló, hún væri talsvert nær raunveruleikanum. Einhverja sem þarf að klæða af sér stóran maga eða brjóst. Kannski er það bara í öllum þáttunum sem ég missi af.

Skrifi skrifi

2008-04-26T10:22:00.004Z

Word Count er besti vinur minn. Hann segir mér hvað ég á eftir að skrifa mikið og núna eru það 2.800 orð sem eru eftir. Í gærkvöldi var talan 3.100. Spennan eykst.

Það er sagt að erfiðustu ritgerðirnar séu þær stystu, að koma efninu að innan tilskilinna marka. Það er vandamál sem ég hef ekki þurft að kljást við. Mitt mesta basl er að láta hana ná upp í lágmarks orðafjölda. En auðvitað er ég alltaf að stytta. Það þarf að endurskrifa heilu kaflana og orða þá betur, það er alveg endalaust verk. Og passa upp á að vera ekki að endurtaka sig. Það er eiginlega mesti tímaþjófurinn.

Það er annar tímaþjófur hér. Í næsta garði er maður að raka saman greinum og rusli og lítið barn er á vappi í kringum hann. Þetta er svo yndisleg sjón að ég get varla hætt að horfa. Er það ekki toppurinn á tilverunni að vera úti í garði að sýsla í morgunsólinni með börnin sín hoppandi í kring, taka þau í fangið annað slagið og laga húfuna og svona. Heimurinn hlýtur að standa kyrr á meðan.

Í tilefni af því set ég inn mynd af honum Aldari Frey, stolna af barnalandssíðunni hans. Skrifandi kona hefur lítinn tíma til heimsókna og sem betur fer er hún mágkona mín alveg einstaklega dugleg við að setja inn myndir. Þeir verða einhvern tímann góðir saman í garðvinnunni, Aldar og Frikki bró.

Gleðilegt sumar

2008-04-24T09:17:00.002Z

Mín spræk eins og læk, ætlaði svoleiðis sko að bæta upp vanrækslu vikunnar og mæta í sund klukkan átta, stefndi á að ná tveimur kílómetrum fyrir níu. En svo er laugin ekki opnuð fyrr en tíu af því að það er sumardagurinn fyrsti. Jæja, ég reyndi allavega. Klukkan tíu á ég að vera mætt á æfingu. Bæti bara úr þessu á morgun.

Ég fékk ömurlegar fréttir í gær. Óskiljanlegt hvernig fullorðið fólk getur tapað dómgreindinni og klúðrað lífi sínu svona illilega. Tveggja ára dómur bara. Púff!

Síðasta Spaugstofa vetrarins

2008-04-22T13:15:00.003Z

verður tekin upp á morgun og þá lýkur því hlutverki mínu að redda statistum. Það er nú búið að vera skemmtilegt í vetur, fyrst í Skaupinu fyrir áramót og svo núna í Spaugstofunni.

En það er ekki gefins, ég sit uppi með 3.700 króna símareikning fyrir ellefu daga Skaupvinnu í október. Stjórn kórsins neitar að endurgreiða mér því að ég hefði átt að nota spjallið eða msn til að ná í fólk.

Það hefði ekki dugað mér að nota spjallið eða msn þegar ég þurfti að nota fjóra klukkutíma til að ná í formann kórsins til að vita hvort mamma hans yrði með næsta dag. Ég hefði kannski átt að prófa hugskeyti. Og svo er það líka ókeypis:D

Ég er nú algjör dekurrófa

2008-04-18T22:38:00.007Z

Það má segja að þetta hafi verið dagurinn minn. Vinnuskyldur mínar þessa dagana eru meðal annars fólgnar í því að fylgja mönnum í búðir og hjálpa þeim að velja sér stofuhúsgögn, rúm og fleira, menn sem hafa búið á stofnunum megnið af ævi sinni eiga ekki mikið í búið. Talsvert skemmtilegra en þvottar og skúringar.

Eftir þennan stórskemmtilega vinnudag fékk ég far með honum Jósep vini mínum í vinnuna til Drífu systur þar sem ég valdi mér myndavél fyrir peninginn sem fjölskyldan gaf mér í afmælisgjöf. Algerlega geggjuð græja og getur ALLT! Nú loksins getur Biddalitla fengið útrás fyrir ástríðuna ljósmyndun.

Og svo fylgdi ég Drífu í hina vinnuna hennar, enginn sannur Íslendingar er bara í einni vinnu. Drífa vinnur á ljósastofu og þar fór ég í ljósatíma og prófaði líka brúnkuklefann. Og svo fékk ég lit og plokk hjá litlu systur. Og svo renndi Vallý systir við með buxur sem hún ætlar að lána mér fyrir árshátíð morgundagsins. Er ég dekurrófa eða hvað?

Og svo var dagurinn toppaður þegar ég horfði á Bubbaþáttinn í vinnunni hjá Drífu á stórum skjávarpa. Dugir ekkert minna en heill veggur til að rúma svona svaka söngvara. Og dundaði mér á meðan við að læra á nýju myndavélina. Það held ég að Eyþór eigi eftir að skyggja á Bubba karlinn, ég er búin að bíða spennt eftir að heyra frá þessum strák síðan hann vann söngkeppnina þarna í fyrra. Og svona líka!

Myndin hér að ofan tengist pistlinum ekki neitt. Hún er tekin snemma morguns í Feneyjum áður en bátarnir fóru á stjá. Stuttu síðar drukknaði vélin mín en nú er ég komin með almennilega græju, nú fer ég að setja inn myndir.

Ég fékk það sem ég vonaðist eftir

2008-04-17T22:03:00.003Z

Gamall maður syngur veikri röddu en engilfagurri um Jesús sinn og Tom Waits dúkkar undir. Tónlistin byrjar í algerri þögn en smám saman fer að heyrast í gamla manninum. Þetta heyrði ég fyrir langalöngu á kassettu sem var merkt John Cage og þess vegna hélt ég að gamli maðurinn væri John Cage. Ég gerði ekkert meira í því að leita, enda vissi ég ekkert um lagið nema hvað Tom Waits var gestasöngvari. En svo hlustaði ég á þættina um Waits í veikri von um að heyra þetta, bjóst samt ekki við því. En það kom!

Söngvarinn er gamall útigangsmaður af strætum London og þetta er sálmur. Tónskáldið Gavin Bryant útsetti og fékk Tom Waits með sér. Og útkoman er ólýsanleg. Og John Cage tengist því ekki neitt.

Hann sjálfur er hinsvegar ekki síður sér á báti.

Ég heiti Bidda og ég er Gillan-nörd

2008-04-16T19:50:00.004Z

Það gladdi mitt litla nördahjarta að lesa í einhverju blaði í dag að Arnar í Bubbaþættinum er að minnsta kosti jafn mikill ef ekki meiri Gillan-aðdáandi en ég.

Svona eins og þegar einn fíkill finnur annan. Ég er að tala um að ég hef fengið tiltal fyrir að halda með Gillan svo að þessi opinbera yfirlýsing sýnir talsvert hugrekki, hann þorir að vera hallærislegur. Eins og ég.

Ég hefði haldið að hinn myndi nefna Gillan en Arnar fær að minnsta kosti hundrað rokkprik frá mér fyrir þetta. Vonandi verður honum bara að ósk sinni, að syngja dúett með Gillan.

Ég er svooo mikill Gillan-nörd að eftir söngkeppnina í fyrra þegar Eyþór vann sendi ég honum linkinn á þáttinn svo að hann gæti heyrt þetta undur.

Bidda kroppur

2008-04-14T12:37:00.003Z

Jájá, vigtin er vinkona mín, núna. Biddukúrinn svínvirkar, ég verð orðin innfallin af hor einhvern tímann með vorinu. Og handklæðið mitt, það kom með mér heim í morgun. Það sem ég tók með mér að heiman, það er að segja. Þessi tvö sem töpuðust í síðustu viku, þau eru sennilega horfin að eilífu.

En ég átti líka nóg af þeim, slæ því aðeins á frest að kíkja í RL-vöruhús:D

Talandi um tóbak

2008-04-13T09:17:00.003Z

Það rifjaðist allt í einu upp fyrir mér, stundum verða svona hugrenningatengsl. En sumarið 1990 vann ég á sambýli fyrir aldraða þar sem fjórtán manns bjuggu í sínum sérherbergjum og höfðu sameiginlega stofu og eldhús þar sem starfsfólkið stóð vaktina. Það voru nokkrir sem reyktu - og hvar nema við eldhúsborðið! Í minningunni var mjög skemmtilegt að hafa þetta fólk til að spjalla við þegar ég var baka og elda. Þetta var bara svo skemmtilegt fólk og ég minnist þess ekki að svælan hafi farið neitt í mig. Þetta þótti bara algerlega sjálfsagt. Maður hefur verið svona samdauna. En ég er nú líka alin upp við þetta, ég er viss um að bílveiki í krökkum hefur snarlagast þegar pabbarnir fóru að hafa hugsun á því að vera ekki að reykja á ferð með fimm krakka í aftursætinu.

En það var ekki allt starfsfólkið sem tengdist fólkinu eins og ég. Einn daginn kom ég á kvöldvakt og saknaði þá einnar konu sem hafði verið fastagestur í borðkróknum með sígarettuna sína. Forstöðukonan sagði þá þessa ógleymanlegu setningu: Hún Anna er dáin. Og þarna er fiskurinn sem á að vera í kvöldmatinn. Punktur, ekki snefill af tilfinningasemi þar!

Suma daga

2008-04-11T12:18:00.004Z

kemst maður ekkert áfram. Vaknaði með bakverk og bölvaði því enn og aftur hvað dýnan í rúminu mínu er orðin sigin í miðjunni, það má segia að ég liggi í brekku. Mig fór eitthvað að ráma í að sumar dýnur væru auglýstar með lífstíðarábyrgð svo að ég hringdi í Húsgagnahöllina til að spyrja um ábyrgðina, hún er til tíu ára svo að það er eitt ár eftir af henni en nótan er bara löngu týnd. Og engar upplýsingar til því að það var skipt um tölvukerfi fyrir þremur árum. Svo að ég þarf að sofa í brekku eitthvað áfram.

Fór í sund en synti ekki nema 300 metra, það er vont að synda með bakverk. Lá lengi í nuddpottinum en er samt ennþá illt í bakinu. Og þegar ég kom upp úr var einhver búinn að taka handklæðið mitt. Alveg minn dagur bara. Og þetta skeði líka í fyrradag, einhver er svona hrifinn af gömlu og útþvegnu handklæðunum mínum.

Og örstuttu síðar:
Leiðbeinandinn minn er búinn að svara og líst vel á. Er með fullt af hugmyndum handa mér, það verður nóg að gera um helgina. Jibbí!

Það er nauðsynlegt að kunna að fara rétt með heimildir

2008-04-09T10:11:00.002Z

og þess vegna er þetta hér alveg brilljant!

Ég verð að játa að ég skoraði ekki eins hátt og ég hélt, það er greinilega flóknara en maður hélt að forðast ritstuld.

Njótið og látið mig vita í kommentakerfinu hvernig ykkur gekk:D

Ég er búin að senda leiðbeinandanum mínum fyrsta uppkast

2008-04-08T11:43:00.003Z

og núna ligg ég yfir tölvupóstinum, móðursýkin alveg að fara með mann. Hann þarf nú kannski meira en nokkra klukkutíma til að lesa yfir og dæma.

Ég ætti eiginlega að vera í pásu núna, það er ekkert sem ég get gert fyrr en ég veit hvort ég er á réttri leið. En núna fyrst er hausinn minn kominn á flug, það er bara gott. Betra en ritstífla, allavega.

Það frábæra er auðvitað að ég er búin að skrifa tvær ritgerðir hjá þessum sama kennara og get notað margt úr þeim. Önnur fjallaði um réttarstöðu kvenna fyrir og eftir lögtöku Jónsbókar þar sem refsing fyrir nauðgun þyngdist talsvert, það var engin refsing við því að nauðga heimilislausum konum samkvæmt Grágás. Og hin ritgerðin fjallaði um Áshildarmýrarsamþykkt þar sem heimreiðir koma talsvert við sögu.

Nýjustu nöfnin frá mannanafnanefnd voru að koma í hús

2008-04-07T17:37:00.004Z

Maður verður bara að drífa sig i barneignirnar, held það bara...

Stúlknanöfn Drengjanöfn

Eggrún Bogey Beinteinn Búri

Oddfreyja Örbrún Dufþakur Dreki

Dúfa Snót Hildiglúmur Bambi

Ljótunn Hlökk Fengur Fífill

Himinbjörg Hind Gottsveinn Galdur

Randalín Þrá Grankell Safír

Baldey Blíða Kaktus Ylur

Bóthildur Brák Þorgautur Þyrnir

Loftveig Vísa Melkólmur Grani

Þúfa Þöll Ljótur Ljósálfur

Þjóðbjörg Þula Náttmörður Neisti

Stígheiður Stjarna Hlöðmundur Hrappur

Skarpheiður Skuld Hraunar Grani

Kormlöð Þrá Ráðvarður Otur

Ægileif Hlökk Reginbaldur Rómeó

Venus Vígdögg Kópur Kristall

Hugljúf Ísmey Þangbrandur Þjálfi

Ormheiður Pollý Sigurlás Skefill

Geirlöð Gytta Þjóðbjörn Skuggi

Niðbjörg Njóla

Þeim Þangbrandi Þjálfa, Ljósálfi Kristal, Hildiglúmi Bamba og Reginbaldi Rómeó finnst þetta líka alveg svakalega fyndið.

Jæja, Bidda mín

2008-04-07T00:31:00.004Z

Þá er komið að því, nómor exkjúses! Sem ég sit hér og narta í mjólkurkex með smjöri, namm, og drekk mjólk með og klukkan komin fram yfir miðnætti, Bidda þó!

Já en sko, ég sendi allar kökurnar heim með gestunum, ostakökuna með beilísinu, frönsku súkkulaðikökuna sem Dagur heimtaði að baka, döðlukökuna sem ÉG fékk að ráða, kryddbrauðið sem hann heimtaði númer eitt að baka... Svo að nú er ekki snitti eftir af óhollustu eftir í húsinu. Ég veit að ég hefði ekki meikað að eiga allar þessar kökur, ég hefði klárað þær þótt ég yrði græn í framan.

Ég hélt semsagt annan í afmæli í dag, í þetta skipti fyrir fjölskylduna. Ég ruglast stundum í því hvað við erum mörg, eitthvað yfir tuttugu en svolítið breytilegt eftir því hvort fólk er sundur eða saman. Allavega áætlaði ég terturnar mjög ríflega en auðvitað voru forföll eins og alltaf. Þessi hér borðar samt engar kökur, ekki ennþá. Hann var lasinn í dag og þá sátu pabbi og mamma líka heima.

Það er hundleiðinlegt að vera einn að baka og undirbúa afmæli og þess vegna fékk ég bakaradrenginn Dag Sólon lánaðan. Hann tók masterspróf í gær á hrærivélina hennar langömmu sinnar, hver annar en Bidda er með Dormeyer árgerð 1954 í fullri notkun, Kitchenaid hvað! Og hann var með mjög sterkar skoðanir á því hvað ætti að baka. Og borðaði svo minnst af því, dæmigert. Og af því að hann fékk að vera hjá mér yfir nótt varð Kristófer bróðir hans að fá að vera líka, hann kom á föstudaginn og var til laugardags og vann sér til frægðar að fara á tónleika með hljómsveitinni Flís sem honum fannst hrikalega asnaleg.

En allavega, nú eru öll sætindi á brott og nú er það harkan sex. Ég ætlaði að byrja í danska kúrnum en ég held að ég sé komin í hann, eða kannski ítalska kúrinn. Þegar ég er búin að borða hádegismat hjá Jósep þarf ég stundum ekkert það sem eftir er dagsins nema kannski eitt epli. Held ég láti það nægja mér í bili. Einbeiti mér bara að sundi og hlaupum, núna þegar snjórinn er farinn. Sko, ég væri rosalegur kroppur núna ef ég hefði ekki tognað svona illa í janúar í fyrra þegar ég var alveg að fara að byrja að hlaupa, ég var draghölt til vors, hmmm, af hverju fór ég ekki að hlaupa þegar það lagaðist? Og núna í vetur var ekkert hægt að hlaupa fyrir snjó. Svo að nú er það bara harkan, hlaup og sund og matur hjá Jósep:>

Ég á svo mikið af peningum

2008-04-04T14:39:00.002Z

að það er slegist um þá. Tók eftir því að það var tekið út af heimabankanum mínum eitthvað sem heitir áskrift upp á 2.990. Og ég er ekki með neina áskrift. Svo að ég hringi í bankann og fæ að vita að ég sé að borga áskrift að DV. Sem væri fínt ef ég væri áskrifandi að DV. Ég hringi í DV og æsi mig hrikalega, neinei var bara kurteis, og fékk að vita að núverandi eigendur hefðu tekið við í ágúst í fyrra og ættu enga kröfu á mig, ég ætti að hringja í 365. Svo að ég geri það og þar kannast enginn við að hafa DV á sínum snærum. Svo að ég hringi aftur í bankann og nú fæ ég að vita að þetta sé Iceland Spa&Fitness. Ég sagði kortinu mínu upp í september og átti að borga til áramóta en svo virðist vera að ég sé ennþá að borga. Þeir hafa ekkert fellt þetta niður, helvítin á þeim. Svo að ég þarf að halda áfram að þjarka í þessu. Þoli ekki svona. En það verður gaman að fá tólfþúsundkallinn sem ég á inni hjá þeim.

Í sund

2008-04-03T20:23:00.004Z

Ég er orðin háð sundinu, jibbí:> Kominn tími til að hrista af sér vöðvabólgu og aukakíló sem hafa verið að læðast aftan að mér í mörg ár. Ég gaf sjálfri mér árskort í afmælisgjöf, 14 þúsund þegar framlag stéttarfélagsins hefur verið dregið frá. Ein sundferð kostar 360 krónur svo að ég þarf ekki að mæta nema 3-4 sinnum yfir mánuðinn til að réttlæta þessa eyðslu. En auðvitað ætla ég að mæta talsvert oftar, ég er smám saman að finna gamla taktinn og syndi sífellt hraðar.

Það er líka eins gott því að ég verð að slá sjúkraþjálfuninni eitthvað á frest. Fékk tilvísun frá lækni í gær og ætlaði í dag að panta mér tíma - en fyrsta skiptið er 4000 kall og 2000 eftir það, aðeins of mikið fyrir mig. Tek það til endurskoðunar þegar ég verð komin í fulla vinnu sem verður vonandi eftir heimkomuna frá Póllandi.

En kannski þarf ég þess ekkert, ég finn hvernig vöðvabólgan lekur í burtu eftir hverja sundferð. Og nú er ég einmitt á leiðinni í sund, nýkomin heim af söngæfingu og búin að standa upp á endann í tvo tíma, mjaðmirnar öskra á mig að drífa mig í sund á stundinni - og þá geri ég einmitt það.

Ég tók leigubíl í dag

2008-04-01T22:48:00.005Z

Mér er sagt að ég græði svo mikið á því að eiga ekki bíl að ég geti af og til tekið taxa með góðri samvisku. Nema hvað, ég er stödd í Domus Medica og hringi á bíl þar sem ég er í lyftunni á leiðinni niður af fimmtu hæð. Þar sem þetta er Domus Medica þarf ég að gefa upp nafnið mitt. Þegar ég kem út er bíllinn að renna upp að húsinu og ljóshærð kona ætlar að setjast inn en fær greinilega að vita að þessi bíll sé pantaður. Svo að ég sest inn og þetta reynist vera bíllinn minn.

Nema hvað, bílstjórinn fer að tala um þessa ljóshærðu konu, hún sé nú aldeilis búin að taka sig á, hún hafi verið orðin helvíti feit. Ég lít út eins og asni og sé bara þessa huggulegu konu sitjandi á bekk, sennilega að hringja á bíl. Og þá bætir bílstjórinn við þessari ógleymanlegu setningu, þetta sé nefnilega gömul STRIPPA!

Þá fór ég að horfa á manninn, fimmtugan og sveittan karl með klesst hár og sólgleraugu og sá hann fyrir mér á strippstöðunum og GUBB! Því miður gubbaði ég ekki í bílinn, það hefði verið helvíti gaman og gott á karlinn og ég hefði ekki borgað neina hreinsun því að hann hefði komið mér til að æla. En hvílíkt ógeð! Og konan, þessi 'gamla strippa' eins og hann kallaði hana, hún má nú bara teljast heppin að hafa sloppið við að fara með honum.

Ég er svo fjölhæf

2008-03-30T13:12:00.006Z

Einmitt núna er ég að hlusta á þátt um Tom Waits sem var í úbartinu fyrir viku. Snilld þetta net. Alltaf verið svag fyrir honum en fundist hann frekar óaðgengilegur.

Ég er líka að lesa blogg - og augljóslega líka að blogga.

Og síðast en ekki síst er ég að skrifa mjög mikilvægan kafla í ritgerðinni minni. Einhver frægur maður hjá Hæstarétti Bandaríkjanna sagði að það væri ekki hægt að skilgreina klám nema með því að sjá það. Hann hefur bestu afsökun í heimi til að horfa á klámmyndir. Og það sama á víst við um ritúal, það er ekki hægt að skilgreina það nema sjá það. Og ég á einmitt að skilgreina ritúal, ekki klám, sem betur fer.

Ég er að hugsa um að fara að horfa á sjónvarpið, heimildamyndin um Jesúbúðirnar er að fara að byrja. Hún tengist ekki ritgerðinni minni. Og þó. Trúarbrögð eru ekkert nema ritúal. Held ég noti þessa mynd samt örugglega ekki sem heimild, hún gæti frekar nýst sem kennslugagn í múgsefjun.

Reality Shock

2008-03-28T22:33:00.003Z

Ég var að fylla út könnun í dag. Svona nafnlausa með allskonar spurningum um hvernig mér liði í vinnunni og svoleiðis. Ég þurfti að merkja við aldur og það voru nokkrir möguleikar, 30-34, 35-39, 40-44 og það gaf mér mjög furðulega tilfinningu að merkja við að ég væri 45-54 ára gömul.

Ég meina, ég er nú bara búin að vera á þessu aldursbili í eina viku. En kitlið í maganum er ekkert á förum.

Business as usual

2008-03-26T19:00:00.003Z

Humm, ég er nú ekki alveg nógu ánægð með þetta. Kom heim úr vinnunni að ganga fimm og hef síðan setið á rassinum og gónt út í loftið. Voðalegt alveg hvað verkefnin hafa tilhneigingu til að stækka. Þá er einmitt um að gera að gera ekki neitt. Eða ekki.

Ég gæti nú allavega druslast í sund. Ef ég á að velja á milli þess að skrifa ritgerð eða synda eins og einn kílómetra...

Ég er allavega búin að vinna það mér til frægðar að endurvekja hitt bloggið mitt.

Mætti halda að það hafi aldrei áður fæðst barn!

2008-03-25T00:24:00.002Z

Til að jafna út fegurðarstuðulinn á þessu bloggi þá kemur hér mynd af okkur Aldari báðum:)

Amli

2008-03-22T21:33:00.006Z

Ég á alltaf svolítið erfitt með að eiga afmæli. Yfirleitt geri ég ekki neitt, fer kannski í bíó með góðum vini eða eitthvað svoleiðis. Yfirleitt finnst mér mjög kvíðavaldandi að halda upp á afmælið mitt, bjóða fólki og vera miðpunktur athyglinnar. Það er ekkert mál að halda partý, ég geri það oft. Afmælispartý er bara einhvern veginn miklu meira mál. Ef það er mitt, það er að segja. Það hefur ekkert vafist fyrir mér að samgleðjast öðru fólki á þeirra afmælisdögum.

Við erum fjögur systkinin sem eigum afmæli í mars og það var alltaf haldið upp á þau saman. Ekki Drífu samt, hún fæddist ekki fyrr en ég var 16. En við Sveinbjörn og Sólrún héldum alltaf risastórar veislur þar sem vinir okkar allra komu saman, við vorum þrjú sem deildum athyglinni og mér fannst það bara fínt.

Fyrir fimm árum hélt ég upp á fertugsafmælið mitt með frænku minni sem var að halda upp á 35 ára afmælið sitt. Mér fannst fínt að deila veislunni með einhverjum öðrum, við leigðum karaoke og héldum grímuball og ég sá fram á mikið stuð. En svo breytti frænka mín veislunni í brúðkaup fyrir sjálfa sig og það var frekar ömurlegt, það urðu allir eins og bjánar enda voru vinir mínir þarna sem þekktu hvorki haus né sporð á þessum brúðhjónum. Allavega var þetta ekki lengur afmælið mitt. Ég borgaði í rauninni fyrir brúðkaup annars fólks án þess að vera nokkurn tímann spurð. Ég var reið í langan tíma á eftir, út í frænku mína sem fór á bakvið mig og gerði mig að algjöru fífli frammi fyrir vinum mínum sem fóru á mis við brjálaða partýið sem þeim hafði verið lofað, systkini mín sem stóðu ekki með mér og mest út í sjálfa mig fyrir að hafa ekki verið helmingi meiri nagli.

En núna ákvað ég að gera þetta öðruvísi. Enda kominn tími til að prófa hvort ég þoli ekki smá athygli á afmælisdaginn. Síðustu dagana var ég ægilega stressuð og langaði mest til að hætta við, það myndi enginn koma og það yrðu bara forföll. Svona fer maður að því að gera mál úr hlutunum, meira hvernig maður getur látið. Og svo var brúðkaup daginn áður þar sem sama fólkinu var boðið. Vesen, vesen.

En svo tók ég þetta bara á hugrekkinu. Ég vissi um nokkrar perlur sem ætluðu að koma, það yrði allavega kósí og ef fleiri kæmu þá yrði það bara bónus. Og þannig varð það einmitt. Ég hefði ekki haft sæti fyrir mikið fleiri þó að auðvitað megi alltaf bæta einum við. Og gjafirnar sem ég fékk, Þursaflokkinn í heildarútgáfu, helling af rauðvíni og páskaegg númer 45 með málshættinum Engum er alls léð né alls varnað, hann hefði ekki getað átt betur við:D Og svo var bara algjört æði að eiga notalega kvöldstund með góðum vinum, sem var auðvitað aðalatriðið, afmælið var bara tilefni:>

Og svo ætla ég að halda fjölskylduafmæli eftir tvær vikur. Bakaradrengurinn Dagur Sólon, sjö ára dellukarl sem hefur hrært í pottunum hennar mömmu sinnar síðan hann var eins árs, ætlar að hjálpa mér við baksturinn og ég held að hann hafi ýmsar hugmyndir um það sem verður bakað. Það verður bara gaman.

Þetta var frekar löng bloggfærsla.

Það heitasta í umræðunni 1963 - hvað á að gera við Reykjavíkurflugvöll?

2008-03-22T19:28:00.006Z

Stórar og fullhlaðnar millilandaflugvélar skríða yfir húsþökin hjá Reykvíkingum, og helmingur bæjarbúa getur ekki sofið á nóttinni fyrir hávaða. Sjúklingar í sjúkrahúsunum fá engan svefnfrið. Kópavogsbúar kvarta yfir því sama og krefjast þess að stórar millilandaflugvélar hætti að fljúga lágflug þar yfir. Erlendir og innlendir tæknifræðingar fordæma flugvöllinn. Flugmenn telja hann varhugaverðan. Forstjórar flugfélaganna telja hann ófullnægjandi. En samt er verið að stækka flugvöllinn af fullum krafti.

Þetta birtist í Vikunni þann 21. mars 1963, það hefur greinilega fátt breyst frá því daginn sem ég fæddist.

Annað heitt málefni er: Hver verður Ungfrú Ísland 1963? Það eru tvær opnur með myndum af einum keppanda, Sonju Egilsdóttur verslunarskólanema sem hefur unnið í banka. Greinilega bara ein kynnt í einu. Hún vann allavega ekki, minnir að það hafi verið Thelma Ingvarsdóttir.

Og Kæri Póstur er á sínum stað:

Kæri Póstur.
Ég er 19 ára gamall, og er búinn að vera með sömu stelpunni í bráðum eitt ár. Ég er mjög hrifinn af henni og hún af mér. Við höfum ekki trúlofað okkur ennþá en eigum von á barni í maímánuði n.k. En það er eitt sem skyggir á hamingju okkar. Ég hef ekki getað sagt foreldrum mínum frá samveru okkar, vegna þess að unnusta mín er 20 árum eldri en ég. Já, já, hún er 39 ára en hún er ung í anda eins og 19 ára stelpa og mjög ungleg. En kæri Póstur, eins og þú sérð á þessu bréfi mínu þá er nokkur aldursmunur á okkur og ég er dálítið ragur við að segja foreldrum mínum frá þessu og veit ekki, hvernig ég á að fara að því. Gefðu mér nú einhver ráð, kæri Póstur.

Einn ástfanginn

P.S. Hún á hús og nýjan bíl og 10 ára gamlan son frá fyrra hjónabandi. Er þetta nokkuð til að hneykslast á?

Þetta er nú dálítið skemmtilegt, þorði hann að segja foreldrunum frá? Barnið verður 45 ára í maí, það væri gaman að vita hvernig þetta mál endaði. Og hversu mikilvægt var húsið og bíllinn? Ég gæti ekki séð mig með 19 ára strák. En ég er náttúrlega ekki 39, það munar öllu:D

Allavega er ekki ennþá búið að finna út úr þessu með flugvöllinn.

Það er svo gaman að þrífa

2008-03-19T11:32:00.002Z

Í alvöru, ég hef beðið eftir þessu tækifæri lengi. Á morgun ætla ég að þvo alla glugga og gardínur, taka fram húsgögn og bóna gólfið og gera allt tipptopp. Útbúa svo ýmislegt góðgæti. Allt klárt fyrir föstudaginn.

Það lítur nú samt ekkert voðalega vel út með mætingu, fólk er náttúrlega frekar upptekið um páskana.

En í tilefni þess að á föstudaginn bætist á mig enn eitt ár þá kemur hér uhhuppppáhaldslagið mitt, elska þennan húmor:

Þetta er alltaf frekar sorglegt

2008-03-16T19:54:00.004Z

Dapurlegustu fréttir sem ég veit um eru þegar fólk er staðið að fjárdrætti. Eins og þetta mál sem er nýkomið upp i Háteigsskóla. Þetta er kannski ekki svo há upphæð, ein milljón á sjö árum, en mikið svakalega er sú milljón orðin dýr þegar manneskjan er staðin að því að hafa brugðist því fólki sem treysti henni. Mér finnst lika alveg átakanlegt þetta mál í Tryggingastofnun, ég er allavega fegin að það var ekki gjaldkerinn sem stal þessum peningum.

Það er auðvelt að lenda í þessu. Það þarf ekki annað en að fá smá upphæð að 'láni' og komast upp með það. Þá er freistandi að taka aðeins meira næst og svo koll af kolli þar til fólk er komið í djúpan skít. Það fylgir oft sögunni að viðkomandi þjófur hafi gætt þess vel að ekki kæmist upp um hann og varla tekið sér frídag. Hvílíkt líf!

Þegar ég vann á Kópavogshæli upp úr '90 var fyrrverandi framkvæmdastjóri þar í fangelsi fyrir fjárdrátt. Og hvar er kvennafangelsið staðsett nema einmitt á lóð Kópavogshælis! Á þeim árum var lítið eftirlit með fjármunum vistmanna, bæturnar þeirra fóru í eina stóra hít og svo voru nokkrir starfsmenn sem skömmtuðu sér aura eftir hendinni. Það var enginn að fylgjast með, peningarnir voru bara þarna. Ef ég hefði verið að vinna þarna fimm árum fyrr og haft alla þessa eftirlitslausu peninga fyrir framan mig, þá veit ég ekki hvort ég hefði haft siðferðisþrekið í lagi. Í staðinn fékk ég söguna frá fyrstu hendi með upplýsingunum um framkvæmdastjórann sem var þá vistaður bakvið lás og slá aðeins ofar á lóðinni. Hversu kalt er það?

Ég á erfitt með að dæma þetta fólk þar sem ég hef ekki staðið í þessum sporum sjálf. Manni finnst þetta heimskulegt þar sem þessi brot komast alltaf upp á endanum og skaðinn er ekki bara fjárhagslegur heldur er ólíkt verra að missa alla virðingu annars fólks. Það er mun erfiðara að endurheimta. En það er alltaf einhver sem lætur freistast.

Tíu þorskastríð og ...

2008-03-14T00:48:00.002Z

Meira bullið á manni, klukkan orðin meira en miðnætti og ég á að vera farin undir sæng. Þvottavélin í gangi því að eitthvað þarf ég að hafa til að fara í á laugardaginn, ég á í alvöru engin föt því að ég fæ alltaf ljótuna þegar ég ætla að kaupa mér föt. Á bara nokkrar uppáhaldsflíkur og held mig við þær. Sé í hillingum allar fatabúðirnar sem hljóta að vera þarna í Póllandi, þá ætla ég einmitt að vera orðin svo grönn...

Ritgerð er á áætlun en ég þarf talsvert að hafa fyrir því að halda efasemdum í burtu. En októberútskrift er bara ekki til uhuhuhumræðu!

Ég fór á Hlöðuna í dag og náði mér í tvær bækur. Aðra skildi ég eftir í vinnunni, Tíu þorskastríð þar sem ég ætla að kynna mér siglingar Englendinga við Íslandsstrendur á 15. öld og svo Sögu Íslands 3 því að ég þarf líka að kynna mér Staðamál. Það ergilega við ritgerðasmíð er að maður þarf að lesa heilu bækurnar til þess eins að komast að því að þær nýtast manni ekki. En fyrst verður maður að lesa bækurnar til að komast að því. Þetta er nú meira púsluspilið. Og svo á ég eftir að lesa helling á norsku. Og ég kann ekki norsku. En miðaldanorska hlýtur að vera hálfgerð íslenska, treysti því bara.

Best að koma sér undir sæng og lesa um Staðamál. Svo dreymir mig brjálaða biskupa í alla nótt.

Skírn um helgina

2008-03-11T21:10:00.002Z

Þessi fallegi ungi maður með ómótstæðilega brosið verður skírður á laugardaginn kemur. Aldar Freyr er auðvitað löngu kominn með nafn, nú orðið fá börn nafn fljótlega eftir fæðingu og svo er skírnin bara einhvern tímann þegar hentar. Ég hef ekkert séð hann síðan um jólin, ég hlakka til að fá að knúsa hann á laugardaginn.

Leikhúsæði

2008-03-08T23:03:00.010Z

Ég fer nánast aldrei í leikhús. Skil ekki alveg af hverju, ég nýt þess yfirleitt til hins ýtrasta þegar ég læt verða af því. Spurning um að fara að vera aðeins framtakssamari. Spurning um að vera aðeins duglegri að virkja fólkið í kringum mig.

En nú er ég búin að fara tvisvar það sem af er þessu ári. Fyrst á Jesus Christ Superstar í fyrsta skipti á ævinni því að ég aulaðist ekki þegar þetta var sýnt fyrir áratug og var auðvitað alltof lítil þegar þetta var sýnt fyrst. Þessi uppfærsla hefur fengið misjafna dóma, ýmist hræðilega eða dásamlega, en ég held að ég hefði farið samt og jafnvel þótt ég hefði þurft að fara ein. Ég elska þetta stykki, ég kann það meir að segja utan að. Ég elska þessa tónlist meir að segja svo mikið að ég fór í söngprufu síðasta vor og skellti mér í Garden of Gethsemane í anda Gillans, sleppti að vísu öskurkaflanum og þá er maður auðvitað enginn Gillan... Það var fullt af stórkanónum í prufu en svo var ekkert okkar valið. Skrýtið! Og ég sem er ennþá með bakþanka yfir því að hafa ekki frekar valið þegar Pétur afneitar Jesú þrisvar sinnum, sjálfsagt skynsamlegra að velja eitthvað sem maður gæti komið til með að syngja í sýningunni. Eins og það hefði breytt einhverju. En núna myndi ég ekki nenna að vera bundin yfir þessari sýningu. Og þá hefði ég líka farið á mis við undur Árnastofnunar. Og það hefði verið alveg agalegt.

Þegar ég var níu ára var Superstar fyrst sett á svið. Það var eiginmaður kennarans míns sem lék Jesús og okkur krökkunum fannst það ekkert smá kúl. Dísús kræst, súperstar, gleymdi að burst'í sér tennurnar. Þetta var mikið sungið á mínum æskuslóðum, sællar minningar. Og auðvitað hvarflaði ekki að neinum og síst manni sjálfum að fara og sjá sýninguna, þetta var svo fullorðins.

Allavega, ég var yfir mig hrifin af sýningunni. Tónlistin var gríðarlega hávær og kraftmikil, maður var farinn að "heddbanga" í sætinu. Kannski hefur það farið illa í einhvern en þetta átti líka að vera rokk svo að það var ekki verið að plata neinn.

---

Og í gærkvöldi fór ég aftur í leikhús, núna til að sjá Kommúnuna sem er byggð á sænsku myndinni Tillsammans. Það var Gael Garcia Bernal sem var aðal aðdráttaraflið, það var ekki hægt að sleppa því að sjá hann á sviði fyrst það gafst. Hugsa sér að Amores Perros hafi verið fyrsta myndin hans, hvílíkt start! Hann var fínn en það voru allir hinir leikararnir líka. Hann var allavega mjög fyndinn sem kínverskur þjónn. Stykkið var lýgilega gott, það var margt úr myndinni eins og ræðan um hafragrautinn sem var einu sinni bara einmana hafragrjón sem sameinuðust, voða hippalegt. Og sviðið úti á miðju gólfi svo að áhorfendur sátu báðum megin við og leikararnir voru eiginlega alltaf á sviðinu, bara athyglin beindist hingað og þangað. Það gaf óbeint tilfinningu um hvernig það hefur verið að búa í kommúnu, alltaf allir ofan í öllum og lítið um einkalíf. Mig langar aftur. Ætli ég leigi ekki bara myndina, hún hlýtur að hafa verið grafin upp í Bónusvídeó núna þó að hún sé aðeins komin til ára sinna.

Vandamál

2008-03-08T19:59:00.003Z

Það hefur afleiðingar að vera í þessari blessuðu fjáröflun. Nú horfi ég á Spaugstofuna á hverju einasta laugardagskvöldi til að sjá hvað ég er að senda fólk út í. Og ég sem horfði aldrei á Spaugstofuna. Aldrei!

Límheilinn minn

2008-03-08T19:15:00.005Z

Mér finnst ég eiga að muna alla skapaða hluti. Það pirrar mig alveg óstjórnlega einmitt núna að sjá frétt um sumarexem í hestum og muna ekki hver það var sem ég þekki sem vinnur við þessar rannsóknir. Hux hux hux... Hvaða bræðslulykt er þetta, eitthvað að brenna yfir kannski???
En svo skaut því allt í einu upp, það er hún Þórunn sem var í Háskólakórnum fyrir 2-3 árum. Það var nú það.

Svo hrrrikalega montin

2008-03-03T12:50:00.003Z

Var í söngtíma í morgun og kennarinn sagði að ég hefði fimm sinnum stærri rödd en ég er að nota. Hún ÆTLAR að ná henni út!
Vó maður, Metropolitan here I come...
Nah, ætli hún segi þetta ekki bara við alla? Jæja, ég verð þá allavega sagnfræðingur.

Svo montin

2008-02-27T19:10:00.002Z

Í dag kláraði ég fyrsta kaflann. Það er aldeilis lúxus að hafa eigin skrifstofu. Birna mín, ertu ekki til í að vera aðeins lengur þarna á Spáni, kettirnir þínir kvarta örugglega ekkert...

Á morgun fæ ég dúndurstart, byrja á að fíflast smá fyrir Spaugstofuna og mér er lofað að það verði búið um tíu. Þá ætti ég að geta rippað af kafla tvö áður en ég fer á kvöldvaktina. Nei, segi svona. En fer allavega langt með hann.

Það er svo skemmtilegt að vera með ritgerðina á þessu stigi. Búin að liggja í heimildum í allan vetur og skrifa hjá mér ýmislegt óskiljanlegt. Og púsla því svo saman þannig að allt í einu er það ekkert óskiljanlegt lengur.

En svo á ég norska kaflann alveg eftir. Ég þarf að klára þessa tvo fyrst og kannski einn í viðbót, þá verð ég búin að létta því af mér og get einbeitt mér að norsku heimildunum.

Þetta er alveg ótrúlega gaman.

Það er dýrt að þurfa að fara til læknis

2008-02-25T11:35:00.003Z

Vá, segulómunin kostar tuttugu og eitt þúsund! Eins gott að ég er komin með afsláttarkort, þá þarf ég sennilega að borga þriðjung. Samt hrikalega dýrt.

Það er bara drulludýrt að þurfa læknisþjónustu á Íslandi. Ég er með svepp í tánögl og þarf að éta rándýrt sveppalyf sem kostar 5000 kr. mánaðarskammturinn. Nú er ég búin að leysa það út tvisvar og er komin með lyfjaskírteini sem ég hélt að ætti að dekka restina, mér skildist það á lækninum. En þá dekkar það bara skitinn 700 kall svo að ég þarf sjálf að borga 4.300 fyrir þá skammta sem ég á eftir að leysa út.

Það er aldeilis verið að auka kostnaðarvitund mína núna. Eða hvað sem það er annars kallað.

Hallelujah

2008-02-21T20:04:00.007Z

Ég fór í jarðarför í dag og það sem stendur eftir er þetta lag. Það verður mitt næsta verkefni að læra textann við það.
Það hafa margir spreytt sig á Hallelujah en mér finnst höfundurinn, Leonard Cohen, alltaf flytja það best:

Hallelujah

Now I've heard there was a secret chord
That David played, and it pleased the lord
But you don't really care for music, do you?
It goes like this
The fourth, the fifth
The minor fall, the major lift
The baffled king composing hallelujah

Hallelujah, hallelujah
Hallelujah, hallelujah

Your faith was strong but you needed proof
You saw her bathing on the roof
Her beauty and the moonlight overthrew you
She tied you
To a kitchen chair
She broke your throne, and she cut your hair
And from your lips she drew the hallelujah

Hallelujah, hallelujah
Hallelujah, hallelujah

You say I took the name in vain
I don't even know the name
But if I did, well really, what's it to you?
There's a blaze of light
In every word
It doesnt matter which you heard
The holy or the broken hallelujah

Hallelujah, hallelujah
Hallelujah, hallelujah

I did my best, it wasn't much
I couldn't feel, so I tried to touch
I've told the truth, I didn't come to fool you
And even though
It all went wrong
I'll stand before the lord of song
With nothing on my tongue but hallelujah

Hallelujah, hallelujah
Hallelujah, hallelujah
Hallelujah, hallelujah
Hallelujah, hallelujah
Hallelujah, hallelujah
Hallelujah, hallelujah
Hallelujah, hallelujah
Hallelujah, hallelujah
Hallelujah

...

2008-02-19T21:11:00.002Z

Loksins er ég búin að hitta þennan taugalækni eftir mánaðar bið. Hann heldur að þetta sé bara vöðvabólga, þessar hvíthimnubreytingar í hnakkanum þurfa ekki að tákna neitt sérstakt. Ég vona að það sé rétt hjá honum, það er þó viðráðanlegt dæmi, skárra en MS sem er hinn möguleikinn. Í næstu viku er segulómunin og þá kemst þetta allt á hreint. Það er að segja, ég þarf samt að bíða fram í byrjun apríl eftir niðurstöðunum. Í millitíðinni verð ég búin að fara í blóðflæðishraðamælingu, allt er nú til!

Á leiðinni heim prófaði ég nýja Te og kaffi þar sem Súfistinn var og þetta er allt annað að koma þangað. Súfistinn var nú orðinn óttalega sjúskaður enda ekkert verið gert fyrir hann frá opnun. Ég datt ofan í Byltingu Bítlanna eftir Ingólf Margeirsson og endaði með að kaupa hana, enda bara á 550 kall. Hún er bæði góð og slæm, lifandi frásögn og alveg stútfull af fróðleik en því miður hefur prófarkalesarinn eitthvað verið að flýta sér því að í fyrsta kaflanum voru alveg ótrúlega margar villur. Ég meina, hver skrifar Heartbrake Hotel? Ég er kannski alltof einhverf en svona lagað truflar mig alveg hrikalega. Ég ætla nú samt að horfa framhjá þessum villum og njóta bókarinnar, ég held að hún sé góð. Þættirnir voru það allavega hjá karlinum.

Nostalgía

2008-02-18T22:01:00.011Z

Ég er ennþá í nostalgíukasti eftir að hafa heimsótt Baldursgötu 11 um daginn eftir tuttugu ára fjarveru. Ekki sömu íbúðina sem ég átti heima í, það hefði verið of furðuleg tilviljun ef hún Hilla hefði flutt í einmitt þá íbúð þar sem ég bjó í tvö ár og gat svo aldrei skilið af hverju ég flutti ekki eitthvert annað. Sennilega af því að þetta er fallegasta íbúð sem ég hef búið í og þegar ég var ein heima var þetta algjör paradís. Stigagangurinn er friðaður, segir Hilla. Ég var einmitt svo hrædd um að það yrði búið að mála yfir Þingvallamyndirnar yfir öllum dyrunum í stigaganginum.

Ég heyrði um daginn Hvað um mig og þig með Ragnhildi Gísladóttur, held að það sé eftir Magnús Eiríksson.

Þegar ég heyri þetta lag er ég aftur orðin 18 ára og komin á Laugaveg 27b þar sem ég leigði herbergi hjá Veigu afasystur og vann á næturvöktum í Hampiðjunni. Veiga skildi ekki að ég vann oft fram yfir hádegi og þurfti að sofa frameftir á kvöldin, hún vakti mig oft seinnipartinn þegar ég var nýsofnuð til að gefa mér kvöldmat. Hún hafði verið ein alla tíð og tók því fegins hendi að fá þennan stelpukrakka inn á heimilið. Og svo smurði hún nesti handa mér til að taka með á næturvaktina og það þýddi ekkert að afþakka svo að ég laumaði því bara í ruslatunnu á leiðinni uppeftir. Hún vildi vera svo ósköp góð en var algerlega að kæfa mig í umhyggju. Hún hélt að hún ætti að passa mig fyrir Reykjavíkursollinum og fylgdist með öllum mínum ferðum. Aumingja Veiga sem vildi vera svo góð. Þetta sambýli stóð afar stutt eins og gefur að skilja. Því miður, það var gott að búa á Laugaveginum og stutt í vinnuna. En Ragga Gísla fer alltaf með mig beint þangað...

Á næturvöktunum hlustuðum við á tónlist af segulbandi í gegnum heyrnartólin. Þetta var í fornöld þegar ekkert útvarp var á nóttunni, Rás2 var ekki orðin til og svo fór hún ekki nærri strax að senda út á nóttunni. Við vorum alltaf með sömu spólurnar sem rúlluðu hringinn alla nóttina eftir litlu færibandi inni á skrifstofu, þar á meðal upptöku frá aprílgabbi Ríkisútvarpsins 1965 þar sem var reynt að flytja eitthvert klaufdýr til Grímseyjar, man það ekki nákvæmlega. En ég man að það endaði á Karlakór Kolbeinseyjar sem var einmitt staddur í söngferðalagi í Grímsey, undarleg tilviljun það...

Við hlustuðum alltaf á sömu lögin, Child in time með Deep Purple (hvernig gat ég EKKI áttað mig á því að það var Ian Gillan sem söng, söngvarinn í Gillan sem var það allra allra heitasta þá og æskuvinur minn og leikfélagi úr draumaheimi bernskunnar). Og svo Kansas með Carry on my wayward son og Centerfold með J. Geils Band. Þessi lög eru svo sterk í huga mér að ég finn lyktina úr vélasalnum og heyri suðið í gegnum heyrnartólin. Og gæti næstum farið með fólkinu í kaffi um tvöleytið og skrúbbað smurninginn undan nöglunum.

Af hverju þarf eina stúdíóútgáfan á YouTube að vera með bandvitlausri mynd?

Hvílíkir hippar, smart þessi með Prins Valíant-klippinguna.

Óskaplega angurvært allt saman. Eiginlega hálfskrýtið, þetta var svo góður tími en samt eitthvað svo angurvær. Enda vissi þessi stelpa ekkert hvað hún átti að gera við sjálfa sig, prjónaði sig bara áfram eftir því hvernig vindurinn blés. Ég væri þar kannski enn ef stórasystir hefði ekki fengið þá snilldarhugmynd að Bidda flytti aftur á Selfoss og færi í nýstofnaðan fjölbrautaskólann. Og þá upphófst alveg nýr kafli.

Nýjustu fréttir úr heita pottinum

2008-02-16T13:07:00.006Z

Ég hitti hana Katie vinkonu mína í Vesturbæjarlauginni í gær. Katie er norskættuð Kanadamær sem er búin að vera hér í námi í næstum fimm ár, fyrst í íslensku fyrir erlenda stúdenta og svo í master í þýðingafræðum. Ég las grein eftir hana í Mogganum um daginn þar sem hún benti á að þar sem hún kemur ekki frá Evrópulandi verður hún réttlaus hér um leið og hún útskrifast og verður að fara úr landi. Hún er bara á námsmannaleyfi en ekki búsetu- eða atvinnuleyfi. Hún gæti ekki einu sinni gifst til búsetu því að hún er bara rétt nýorðin tuttugu og þriggja, hún er svoddan námshestur að hún var bara 18 þegar hún kom og byrjaði á öllu þessu námi. Það verður forvitnilegt að sjá hvernig þetta endar hjá henni.

Það var ein mannvitsbrekka í pottinum, gömul kona sem hafði sterkar skoðanir á því að þjóðin væri orðin svo menntuð að enginn fengist til að vinna störfin, það þyrfti að flytja inn útlendinga til þess. Ég benti henni á að við Katie værum báðar í háskólanámi svo að hún skyldi vara sig:D Ég væri nú einmitt að mennta mig til þess að geta átt kost á sæmilega launuðu starfi og væri búin að skila mínu í frystihúsum landsins þar sem launin væru einfaldlega alltof léleg. Þá skipti hún snarlega um skoðun og eftir það snerist umræðan um að lélegu launin í landinu væru hvati til fólks að mennta sig. Ég held að þessi kona hafi verið með Reykásheilkennið.

Að flytja sig um blogg

2008-02-16T00:09:00.003Z

er eins og að skipta um íbúð. Skrýtið. Allavega, þá verður þetta blogg talsvert öðruvísi en hitt. Ég hef bara sett tengla á fólk sem ég þekki og hef sett mér að kommenta ekki hjá fólki sem ég þekki ekki. Það verður mikil breyting því að ég hef verið mjög dugleg við að kommenta hjá fólki hér og þar. Moggasíðan verður áfram til en ég nota hana bara núna til að lesa önnur blogg, þá aðallega hjá fólki sem ég þekki ekki og mun aldrei kynnast en hef alveg óskaplega gaman að fylgjast með. Það má kalla það sápuóperu.

Bloggið er dálítið eins og heiti potturinn í Vesturbæjar með öllum sínum mannvitsbrekkum. Fólk er að vísu fullklætt (geri ég ráð fyrir en maður veit svosem ekkert um það) og ekki á sundfötunum einum en það breytir engu. Þegar tíu manns sitja í hring, allir jafn fáklæddir, rauðir í framan og ómálaðir, þá sitja allir við sama borð. Maður getur lent við hliðina á þekktum listamönnum sem maður myndi aldrei setjast hjá á kaffihúsi af því að maður einfaldlega er ekki kunnugur þessu fólki. Það er iðulega einn eða tveir sem hafa hæst og hinir gera ekkert nema að skjóta inn einstaka athugasemdum. Eða sitja bara og hlusta eins og ég og ímynda sér kannski að þeir séu í miðri hringiðunni. Á Moggablogginu finnst mér ég vera komin í pottinn og þá fer málið að snúast um eitthvað annað en það á að gera, þá finnst mér ég stundum vera komin aftur í barnaskólann með allri sinni vinsældakeppni. Og þá er mál að forða sér.

Þannig að þessi auglýsing kom eins og himnasending. Núna er ég í mínum einkapotti með mínar hugsanir og það virðist hvort sem er enginn vera að lesa en ég er laus við erilinn á hinum staðnum. Bingó.

Kónguló

2008-02-14T12:33:00.002Z

Það er kónguló utan á baðglugganum mínum. Það er greinilega að koma vor, trúðu mér! Og svo er snjórinn næstum horfinn úr garðinum. Þetta er allt að koma.

Ha, er ég á gleðipillum? Hvernig dettur þér það í hug?

Vorið gæti komið fyrr hjá mér en hjá flestum. Ég er hugsanlega á leiðinni til Portúgal í apríl og þá kem ég örugglega með vorið með mér heim.

Ekki land fyrir gamalmenni

2008-02-10T13:59:00.000Z

Ég fór í bíó í gærkvöldi. Eitthvað þarf að gera þegar maður getur ekki tekið þátt í fjörinu í Skálholti. Það var aldrei þessu vant úr vöndu að ráða því að núna standa yfir þessar örfáu vikur á ári sem úrvalið er virkilega gott, núna þegar Óskarsverðlaunamyndirnar eru í bíó. Við vinkonur og nöfnur enduðum á glæpamynd þar sem morðinginn sleppur og löggan fer á ellilaun. Frumleg, enda líka með margar tilnefningar.

Slúður er útvarp djöfulsins

2008-02-10T13:55:00.000Z

er haft eftir George Harrison. Vel orðað hjá honum.

Stundum er ég á báðum áttum, er ég bara að tjá mig um það sem mér liggur á hjarta eða er ég útvarp djöfulsins? Hún er mjó, þessi lína, á milli þess að ræða um tiltekna manneskju eða rakka hana niður.

Frekar óvænt tengsl

2008-02-09T12:47:00.000Z

Ísland er svo pínulítið land. Það er eins gott að gera ekkert af sér því að hér þekkja allir alla. Hún Lilja vinkona mín á góða vinkonu sem heitir Anna Sigga. Þegar við Lilja bjuggum saman í Barmahlíðinni kom Anna Sigga oft í heimsókn og okkur kom mjög vel saman. Núna eftir áramótin dúkkar Anna Sigga upp í Háskólakórnum, allt í lagi með það, alltaf gaman að endurvekja góð kynni.

Í morgun ætluðum við Anna Sigga í Skálholt í æfingabúðir með Háskólakórnum en vegna ófærðar sátum við heima. Í staðinn fórum við á kaffihús. Það barst í tal að Biddan væri frá Selfossi og Anna Sigga reyndist eiga föðurbróður þar, lækni að nafni Guðjón. Guðjón á dóttur sem er aldrei kölluð neitt annað en Bogga og var í bekk með Biddunni frá sjö ára aldri. Anna Sigga Liljuvinkona og Bogga bekkjarsystir eru því bræðradætur. Ég hef ekki átt nein samskipti við Boggu síðan við kláruðum gaggó, hún tilheyrir einhvern veginn löngu liðnum tíma. Og heimurinn minnkar enn því að fyrir mörgum árum vann ég á sambýli fyrir aldraða í Kópavoginum þar sem hann Sigurkarl var á meðal íbúa. Sigurkarl var afi hennar Boggu og ég kynntist honum ágætlega, enda sérstakur karl að mörgu leyti. En hann er þá líka afi hennar Önnu Siggu!

Það tókst!!!

2008-02-08T14:29:00.000Z

Ég þoli ekki blikkandi auglýsingar og alls ekki þegar ein slík er sett á síðuna mína að mér forspurðri.
Þess vegna ætla ég að flytja mig aftur hingað á blogspot.
Það var einhver púki í mér sem sagði mér að maður fengi svo miklu fleiri lesendur á moggablogginu en þá bara ef maður er alltaf að tengja á einhverjar fréttir. Svo að ef maður hefur enga sérstaka skoðun á því að Britney er geggjuð og Amy dóphaus og nennir því ekki að tengja á þær, þá skiptir það engu máli hvort sem er.
Ég blogga af því að ég hef gaman af því að tjá mig um það sem mér liggur á hjarta og ef einhverjum finnst gaman að lesa, þá er það fínt. Þið gleðjið mig mjög mikið ef þið látið vita af ykkur í kommentakerfinu en svo virðist vera að mörgum finnist það ansi erfitt.
Allavega, þegar ég blogga er það af því að mér liggur eitthvað á hjarta, ekki til að fjölga lesendum (þó að það sé nú alltaf ánægjulegt) og þess vegna er ekkert sérstakt sem rekur mig til að vera á moggablogginu með sínum blikkandi auglýsingum.
Þess vegna: blogspot á ný!

Flutt

2007-02-06T14:46:00.000Z

Ég er komin hingað, endilega kíkið!

Reykjavik Symphony Hall

2007-02-05T17:21:00.000Z

Hvaða sinfóníuhöll er það?

Er tónlistarhúsið mikla kannski tilbúið til notkunar?

Sjálfur Ritchie Blackmore er á leiðinni til Íslands í júní og ætlar að spila í The Symphony Hall ef marka má þetta: http://www.thehighwaystar.com/tourdates/family.html

Þetta er ansi hress maður á sviði, það verður ekki annað sagt. Ég er nú ekki hrifin af tónlistinni, ég hef fengið skammtinn minn fyrir lífstíð af takmarkalausum gítarsólóum. Hann hefur víst róast mikið í seinni tíð og það er aldrei að vita nema ég kíki á hann, þetta er nú einu sinni goðsögn. En í alvöru, hvaða hús ætli sé átt við? Háskólabíó kannski?

The Manager

2007-02-02T13:43:00.000Z

Það hringdi einhver útlendingur hingað áðan og bað um The Manager. Þegar ég sagði honum að þetta væri heima hjá mér og hér væri enginn manager nema þá kannski ég sjálf, þá bað hann um eiginmann minn í símann.

Ég hef haft þetta símanúmer í átta ár og það eru níu síðan Stoðtækni hætti að nota það. Síðan er http://www.ossur.is/ búinn að kaupa Stoðtækni en ennþá eru viðskiptavinir að hringja í mig. Ég hefði átt að benda manninum á að hringja í 118, fattaði það bara ekki fyrr en of seint. Enda var hann með níu ára gamlar upplýsingar.

Fyrstu drög farin

2007-01-30T21:21:00.000Z

Ég skilaði af mér í dag fyrstu drögum að BA-ritgerð. Ég sat með sveittan skallann í allt gærkvöld við að skrifa þetta og var farin að lokast heldur betur, þ.e. þegar bók er opin fyrir framan mig en ég næ ekki að tileinka mér efnið fyrir stressi. Og þetta eru bara fyrstu drög. Næsta skref verður að hitta leiðbeinandann og finna út hvað er nothæft af þessu og ég er algerlega fyrirfram sannfærð um að honum lítist ekkert á þetta.
Jesúsminneinasti, hvað er ég búin að koma mér í?

Annars þarf ég ekkert að vera að hafa áhyggjur. Auðvitað er þetta vinna en hún verður skemmtileg, 17. öldin er svo spennandi. Í rauninni er aðal stressið að ná að útskrifast í júní af tveimur ástæðum. Önnur er sú að húsið mitt er alltof lítið til að rúma stórfjölskylduna og til að geta notað garðinn þarf helst að vera júní. Hin ástæðan er sú að margir vinir mínir og kórfélagar eru að stefna á útskrift á sama tíma og ég sé fyrir mér að við getum haldið svo helvíti skemmtilegt partí öll saman.

Stafarugl

2007-01-30T00:50:00.000Z

Æ, hvaða vesen, nýi blogger breytir öllum íslensku stöfunum. Og nú virkar ekki það sem ég lærði fyrst, að breyta tungumálinu yfir í íslensku því að það ER íslenska. Og nú veit ég ekkert hvernig ég á að losna við þetta. Og nenni því ekki.

En þá kemur http://webmonkey.com/ til bjargar.

Sá gamli var betri, ég ætlaði að skrifa VEF-APINN. Og hafa myndina af vefapanum neðst, hjá tenglinum. Það hlýtur að vera hægt að laga þetta en þar sem fátt pirrar mig jafn mikið og svona tölvuvesen læt ég það eiga sig. Og treysti á að það lagist af sjálfu sér.

Þessi api er hrikalegt krútt þrátt fyrir það sem hann er að gera, ég stal honum frá http://bjarney.blog.is/blog/bjarney/ semsagt Bjarney.

Og fyrst þú ert nú svona bitur dúllan mín þá er það bara þannig að þeir sem eru ekki á blog.is geta ekki kommentað þar. Þér var nær...

Makin' It Natural

2007-01-28T22:34:00.000Z

Hahaha, ég fann textann og hann er yndi. Ég sé þá fyrir mér útúrreykta og flissandi að syngja um að hætta öllu rugli og hverfa til náttúrunnar. Og ég sé sjálfa mig hangandi á nýopnuðum Hlemmi innan um alla skakkhausana þar, Bolla og Tauta og alla hina. Ljóshærði gítarleikarinn er alveg eins og Tauti, hann var einmitt kallaður Tauti af því að það skildist ekkert hvað hann var alltaf að tauta.

I'm gonna throw my grass out the window.
Crumple up my papers, too.
Give away my speed, 'cause baby all I'm gonna need
Is just a little bit of love from you.

And we'll be makin' it natural.
And ain't it just about time
That stuff I was so keen on
I no longer have to lean on
'Cause your love's enough to keep me high.

Now if any you heads want some Panama Red,
All you gotta do is to reach out your hand.
I'll trade my stash for just about enough cash
To buy a simple golden wedding band.

And we'll be makin' it natural,
But don't you ask me how.
It's been the cause of all my sorrow,
But I think I'll start tomorrow,
'Cause I sure could use a hit right now.

But I'll throw it out the window, some day.
Give away my cocaine,
Bust my spikes and flush a million mikes
Of acid right down the drain,
And we'll be makin' it natural, makin' it natural...

Krókur læknir sýnir lyfin sín

2007-01-27T16:15:00.000Z

Þegar Biddalitla var sirka 18 ára átti hún kærasta sem var algjör skakkhaus. Uppáhaldshljómsveitin hans var Dr. Hook og þetta lag með þeim söng hann öllum stundum:

I'm gonna throw my grass out the window
dararadda dara da
give away my speed and the (búin að gleyma)
dararadda dara da
I'm gonna make it NATURAL...

Þetta var frekar ólíkt þeim sakleysislegu lögum með þeim sem ég þekkti, lögum eins og Sharing the night together og svoleiðis væmni og því miður þekkti enginn þetta lag nema hann (kannski hefur hann bara samið það sjálfur). Því miður finnst þetta lag ekki á YouTube, enda veit ég ekki hvað það heitir. En þetta jóðlu-danslag er flott, þeir hafa allavega ekkert verið að henda hassinu sínu út um gluggann miðað við ástandið á þeim þarna. Þeir voru allavega ekki svona skrautlegir á Hótel Íslandi hér um árið eða kannski hafði ég ekki nógu gott sjónarhorn þar sem ég húkti uppi á svölum og horfði í gegnum klofið á ljósamanninum. Ástandið á körlunum passar allavega vel við upprunalega titilinn, Krókur læknir og lyfjasýningin (Dr. Hook and The Medicine Show).

Og ekki er síðri óðurinn til mömmu hennar Sylvíu. Helvítis operatorinn að vera alltaf að heimta meiri péning fyrir næstu þrjár mínútur.

Gott að borða

2007-01-26T13:09:00.000Z

Í nótt fékk ég gott að borða, verst að ég man ekki lengur hvað það var, hvar og með hverjum ég var. Ég man bara að það var mesta veisla sem ég hef verið í.

Ég mætti semsagt með nokkrum góðum vinum á veitingahús sem leit út fyrir að vera frá 9. áratugnum með grænrósóttum stólum og dökkbrúnum innréttingum. Fyrst fengum við eitthvað sem minnti á morgunmat og svo fóru réttirnir að streyma að. Súkkulaðið í restina var gersamlega ólýsanlegt. Við vorum nú frekar feimin, sveitalubbarnir, enda ekki vön svona flottheitum, en þá birtist skyndilega matargúrúið Nanna og fór að bera sig fagmannlega við kræsingarnar. Þá gerðum við bara alveg eins.

Svona getur mann nú dreymt skemmtilega stundum.

Stór dagur

2007-01-24T13:17:00.000Z

Loksins í vinnu í dag og get ekki beðið. Fóturinn er ennþá eitt hakkabuff en ég er bara búin að fá nóg af heimaverunni. Svo að ég reikna með að þurfa að haga mér mjög vel á næstunni til að setja ekki allt í klessu á ný. Læknirinn benti mér á að ég gæti farið í aðgerð til að stytta liðböndin en ég held að það væri alger bilun. Þetta hlýtur að jafna sig. Það ergilegasta var að komast ekkert í ræktina, þessu myndi Bjarney ekki trúa:O), nú er næsta mál á dagskrá að reyna að styrkja þessa vesalings fætur mína svo að þeir verði ekki ellinni að bráð alltof fljótt.

En ég er búin að vígja sundbolinn, ég gat ekki beðið. Ég synti ekki neitt, lá bara í heita pottinum og ég verð að segja að eins og stundum er gaman að vera þar eins og fluga á vegg þá geta sumir menningarvitar verið óþolandi þegar þeir reyna að ganga í augun á einhverjum sem er annaðhvort gáfaðri eða frægari en þeir.

En það er undantekning.

Mig laaaaangar í sund

2007-01-22T00:31:00.000Z

Ég fer ekkert í vinnuna í dag. Ég gæti það ef ég sæti við skrifborð allan daginn en þar sem vinnan mín er í tveimur húsum sem bæði eru kjallari og tvær hæðir þá er það einfaldlega of mikið álag á veika fótinn minn. Og ekki er hægt að setja alla ábyrgð á vinnufélagana. Ég hef ekkert verið að ofnota veikindaréttinn minn, man varla eftir því að hafa notað hann áður nema einn og einn dag, svo að ég verð bara heima með góðri samvisku. Ég á tíma hjá lækni á þriðjudaginn og læt hann segja mér hvenær ég á að fara að vinna. Held að það verði samt á miðvikudaginn.

Ég er samt ekki búin að sitja á rassinum, ég brölti í Smáralindina til að kíkja á sundboli enda auglýsti Intersport svakalegan afslátt. Það er lengi búið að standa til að endurnýja sundbolinn, hann var kominn að því að detta í sundur af sliti (ekki samt af því að ég sé alltaf í sundi sko:O)) En þegar ég kom í Intersport eftir langt og mikið ferðalag þá voru TVEIR sundbolir til, annar nr. 40 og hinn nr. 50. Svo að ég endaði í Útilífi þar sem ég fann mér geggjaðan sundbol sem var EKKI á útsölu. Dæmigert fyrir mig.

En í alvöru, ég er hætt að kaupa hluti bara vegna þess að þeir eru ódýrir, það er nefnilega ekkert ódýrt við að kaupa handa skápunum, þar sem fötin lenda ef manni líður ekki vel í þeim. Nýi bolurinn minn er svartur með skálmum eins og sundföt 3. áratugarins og ég er svo ástfangin af honum að ég vildi helst aldrei fara úr honum. Ég á sundbol frá 1949 og þessi minnir mig talsvert á hann, svona kvenlegur og sætur. Ég hlakka eins og brjálæðingur til þess að fara að komast í sund!

Í Lappalandi

2007-01-19T15:30:00.001Z

Með hósta og hor í nös, löppin hvílir á fötu á hvolfi (mjög hæfileg hæð fyrir veikan fót:O)) og svo er bara að byrja að skrifa. Ég náði prófum fyrir jól en fékk ritgerð í hausinn sem ég þarf að lagfæra. Það er best að koma því frá áður en ég byrja fyrir alvöru á BA-verkefninu. Í dag átti ég að fara í tíma og var búin að fá far en sá svo að það borgaði sig ekki að vera að þvælast úti. Þetta er allt í áttina, ég get núna stigið í fótinn og ef ég fæ að vera prinsessa áfram yfir helgina verður þetta orðið fínt á mánudaginn. Þá getur lífið haldið áfram.

Á svona degi þarf ég að láta koma mér í gott skap og þetta er það albesta sem ég hef dottið niður á í dag. Enjoy!!!

Tognun

2007-01-18T21:20:00.000Z

Biddu er ekkert skemmt núna, liggjandi uppi í sófa með snúinn ökkla í enn eitt skiptið. Ljósi punkturinn er að það gerðist á söngæfingu sem þýddi margar hjálpsamar hendur, fyndni punkturinn er að það er líka hægt að slasa sig á söngæfingum en ekki bara á íþróttaæfingum, íþróttafælni mín hefur ekki náð að halda mér frá meiðslum. Íþróttafælni mín er kannski ástæðan fyrir þessum síendurteknu ökklameiðslum, ég er greinilega ekki í rétta forminu. Biddalitla dettur ekki á hálkunni, hún slasar sig frekar innandyra.

Ég er helvíti montin af því að hafa klárað ætlunarverkið, ég hrundi semsé niður stigann á leið í eldhúsið til að hita kaffi fyrir mannskapinn. Eftir að hafa engst um í nokkrar mínútur og bölsótast út í klaufaskapinn, hossaði ég mér niður á rassinum og staulaðist svo með veggjum inn í eldhús. Þar var hjólaborð sem ég notaði bæði sem hækju og burðardýr. Og svo hékk ég í handriðinu á leiðinni upp. Ég hefði líka getað notað handriðið á leiðinni niður, hmmm...

Þetta gerðist síðast fyrir hálfu ári, þess vegna var ég ekkert að fara upp á slysó til að borga fyrir að fá að vita að ég væri tognuð. Ég á ennþá íbúafenið, teygjusokkinn og kalda baksturinn síðan þá. Hinsvegar verð ég að fara að gera eitthvað í þessu þar sem þetta gerist sífellt oftar, tala við sjúkraþjálfara eða eitthvað. Eitthvað hlýtur að vera hægt að gera.

Það versta er að ég kemst ekkert í vinnuna þar sem ég get ekki skakklappast upp og niður stigana, mér finnst mjög erfitt að tilkynna að ég sé alveg frá framyfir helgi. Mér finnst í alvöru að ég sé algerlega ómissandi og ég finn til með fólkinu sem neyðist til að mæta fyrir mig. Og nei, ég ætla ekki að nota tækifærið og skella mér í Skálholt með Háskólakórnum og taka þar þátt í assgotans fíflagangi og skemmtun. Það stóð heldur ekki til, meiningin var að vera í vinnunni. Eini kosturinn er að ég er óvænt komin í helgarfrí og þar sem síðasti viðkomustaðurinn var Þjóðarbókhlaðan er ég hlaðin bókum sem ég hef í alvöru tíma til að lesa þar sem ég get ekki verið að vesenast í neinu öðru. Kannski þetta verði bara ágæt helgi. Hún verður allavega öðruvísi en að var stefnt.

Röddin mín

2007-01-15T23:22:00.000Z

Einu sinni ætlaði ég að verða rosaleg söngkona. Ég söng og söng stanslaust, þegar ég var 10 ára og lá á sjúkrahúsinu á Selfossi í nokkra daga lá ég úti í glugga og söng en var alltaf á nálum um að einhver heyrði í mér. Ég bjó til lög og lifði mig inn í mikla draumaheima þar sem ég sigraði heiminn með röddinni minni. Bernskuvinurinn Gillan hélt með mér marga tónleika úti í fjósi og hlöðu og upp um allt og út um allt og sérstaklega úti á róló eftir myrkur þegar hægt var að gefa allt í botn án þess að nokkur heyrði. Eða það held ég allavega.

Svo stækkaði ég agnarögn og komst að því að það var mun flóknara en ég hugði að gerast rosaleg söngkona. Samt bjó löngunin alltaf í mér. Og svo kom Idol og allt þetta og ég langt yfir aldurshámarkinu. Og núna er X-Factor og ég gæti alveg verið með aldursins vegna. En sénsinn bensinn að ég færi að láta einhverja dómnefnd leggja mat á röddina mína. Ég veit hvað ég get og þarf ekki að sanna neitt. Og svo er ég orðin of löt til að standa í einhverju svona. Fyrir nú utan að ég sé ekki neitt spennandi við að gera eitthvað sem aðrir hafa gert hundrað sinnum áður.

En einu kom röddin mín til leiðar. Eftir að hafa verið í hinum ýmsu kórum, Kirkjukór Súðavíkur, Skagfirsku söngsveitinni, Stúlknakór Gagnfræðaskólans á Selfossi og fleirum, mest upp á félagsskapinn, og sungið hina furðulegustu tónlist sem varla nokkur maður hlustar á, maður verður að vinna sig upp:O), þá datt ég inn í Háskólakórinn. Og þar kemur sér vel að hafa rödd, ekki síst í partíum sem eru þau skemmtilegustu sem ég hef kynnst. Og allt hitt, auglýsingaleikurinn (þar sem ég sést aldrei en þetta er samt gaman), áramótaskaupið þar sem ég sást næstum ekki neitt en fékk þó nafnið mitt á kreditlistann, meðal annars fyrir atriði um símahleranir sem var svo klippt út. Og í fyrramálið á ég að taka rútu til Keflavíkur ásamt nokkrum kórfélögum til að rokka með Rúna Júl. Það verður eitthvað flippað. Ég treysti því að ég verði jafn lítið í mynd og vanalega, ég er ekki nærri því eins fögur og ég á að mér að vera. Lífið er svo flippað, spyrjið mig bara:O)

Fljótandi form eða fast

2007-01-15T21:59:00.000Z

Ég hef ekki hundsvit á eðlisfræði. Ég get haft vit á ýmsu en alls ekki eðlisfræði. En ég veit samt að rigning er fljótandi en snjór er í föstu formi. Skiljiði? Ég get líka byrjað upp á nýtt. Snjór er í föstu formi.

En einhvern veginn vill svo undarlega til, þvert á öll þau eðlisfræðilögmál sem ég hef ekkert vit á, að þegar litla húsið mitt er á kafi í snjó er forstofan bakvið alltaf rennandi blaut. Bleytan seytlar inn meðfram hurðakarminum og í gegnum sprungu á veggnum. Þetta gerist aldrei í rigningu, bara í snjó. Heima hjá mér er snjórinn í fljótandi formi, ekki föstu.

Jájá, ég veit, það er hitamismunurinn, er það ekki?

Og hvað með það?

2007-01-14T21:42:00.000Z

Reykjavík er óttalegur dvergur. Ég held stundum að Reykjavík sé ekkert stærri en Selfoss. Og Selfoss ER dvergur. En kannski er það bara Vesturbærinn og óvenjulega hátt hlutfall kunnuglegra andlita. Í augnablikinu er ég að hlusta á yngri systur gamals meðleigjanda míns taka viðtal við mann á Rás2. Þessar systur tengjast ekki Vesturbænum heldur bjuggum við í Þingholtunum, ekki svo að það skipti máli. Maðurinn er að lýsa sjónvarpsþættinum sínum þar sem framleiðandinn er gamall kærasti stelpu sem ég vann einu sinni með og var svo upp með sér að vera með honum að það var frekar fyndið. Meðleigjandinn fyrrverandi er í dag fréttamaður á Stöð2 og yngri systirin, sú sem er núna á Rás2, var í barnaskóla þegar við leigðum saman. Ég þekki þessar systur ekkert í dag þó að ég heilsi þeirri eldri á götu (sú yngri hefur breyst aðeins of mikið síðan hún var 12 ára) og heldur ekki þennan fyrrverandi kærasta vinnufélagans. Um hvað er eiginlega þessi bloggfærsla?

Og ef Reykjavík er dvergur, hvað er þá Vesturbærinn? Áður en ég flutti hingað fannst mér þessi Vesturbæjarrómantík afskaplega útblásin. En nú er ég farin að skilja. Það má líkja Vesturbænum við Vinstri bakkann í París því að hér er geysilega hátt hlutfall af listafólki, menntafólki og fjölmiðlafólki og það er gersamlega ekki þverfótandi fyrir þessu liði þegar maður skreppur eftir brauði og mjólk. Hér við hliðina á mér er vinnustofa myndhöggvara sem er alltaf að vinna til einhverra verðlauna. Maðurinn hennar er fjölmiðlamaður og þetta fólk er reglulega í Séð&Heyrt. Og hvað með það? Ég þekki ekki þetta fólk, enda eru þau með annan inngang og deila ekki garðinum góða. Um hvað er ég þá að tala?

Alvöru vetur

2007-01-12T13:54:00.000Z

Það er vetur í Reykjavík. Já, einmitt mjög gáfulega sagt svona í janúarmánuði, eins og það séu fréttir. Samt er maður einhvern veginn orðinn óvanur því að það sé skafrenningur og kafald og þungt á götunum, það hefur verið alvöru vetur í vetur. Sunnlendingurinn ég hefur nú ekki miklar áhyggjur af því, þetta stendur í einhverja daga og þá kemur rigning og svo eitthvað annað.

En í dag á ég að mæta í skólann í fyrsta skipti eftir áramót og mér líst varla á að fara út í þetta, veit samt að þetta lítur alltaf verr út innanfrá, það skánar þegar maður er kominn út.

Annars er stundataflan mín þessa önnina afar þægileg. Ég þarf að mæta í þessi óframberanlegu forspjallsvísindi á föstudögum en að öðru leyti verð ég bara heima að lesa. Og mæta í vinnuna, en ekki hvað?

Sem kemur sér afar vel þegar veturinn lemur húsið að utan, þá er gott að eiga sér holu til að kúra í með bók.

Og skömmu síðar...

Komin í Árnagarð og búin að brjótast gegnum skaflana á hjólinu, já, ég hélt í alvöru að það væri hjólafæri en skafrenningurinn lætur gangstéttirnar hverfa jafnharðan og rutt er. En hér er enginn. Kennslan byrjar ekki fyrr en þann 17., þá veit ég það. Þetta er allavega líkamsrækt því að ég er að leka niður af svita í pollagallanum.

Og svo er ég boðin í stelpupartý í kvöld til að spila pictionary og fleira, þá verður Biddalitla aftur kát.

Geisp og gap

2007-01-11T15:50:00.000Z

OfurBidda er ekki alveg að standa sig núna. Hver dagur telur eins og gull og þessi er alveg farinn í vaskinn. Fjandans svefnleysi. En Bidda ætlar að þráast við aðeins lengur, svefntöflur eru ekki málið. Það er alltof auðvelt að eiga mother's little helpers í skápnum, förum frekar the hard way, þá leysist þetta kannski einhvern tímann í staðinn fyrir aldrei.

Það er nefnilega brjálað að gera. Ég þarf að mæta hér og þar, hitta mann og annan, muna þetta og hitt og reyna að hafa heila brú í hausnum. Og sitja og lesa, sem mér finnst reyndar mjög skemmtilegt, ég valdi mér hárrétt BA-verkefni. Ég hefði kannski átt að velja mér eitthvað leiðinlegra en það er bara ekki öruggt að sofna út frá leiðinlegum bókum, þær eru þvert á móti mjög kvíðavaldandi og svefnfælandi. Og þá er afskaplega erfitt að vera þungur og sljór af svefnleysi og koma sér ekki í gang með nokkurn skapaðan hlut.

En eitt gat stelpan, pantað sér tíma í klippingu. First things first:O)

Þrettándinn á Selfossi

2007-01-09T00:00:00.000Z

Besta þrettándafrí sem ég man eftir.

Gisti þrjár nætur hjá mömmu á Selfossi á glerhörðum sófa en það gerði ekkert til.

Fór í heimsókn til vinkonu minnar (er búin að vera á leið til hennar í 6-7 ár). Þar komst ég að því að einhver byggingaverktaki er smám saman að kaupa upp Mjólkurbúshverfið og ætlar að reisa eintómar sex hæða blokkir.

Fór næstum í aðra heimsókn (sú vinkona er bara búin að bíða síðan í nóvember og getur alveg beðið aðeins lengur, samanber hina).

Fór í jarðarför rúmlega níræðs frænda föður míns, hann og pabbi voru nafnar og systrasynir og miklir vinir, hefði gjarnan viljað fara í erfidrykkjuna en þar sem hún var haldin uppi á Skeiðum höfðum við mamma bara ekki tíma, þar af leiðandi hittum við enga ættingja. Erfidrykkjur eru málið.

Fór tvisvar í sund, í seinna skiptið vorum við níu saman, algert fjölskyldumót.

Fór eitt augnablik inn í Bónus og hitti þar bekkjarsystur úr barnaskólanum, hitti líka vinkonuna sem ég náði ekki að heimsækja. Hitti líka vinkonu systur minnar og hún var einmitt með gelluna á línunni, Heiðrún og Janus fengu því óvænt að spjalla við mömmu sína í síma í Bónus á Selfossi. Og ég sem hélt að ég þekkti engan lengur á Selfossi, kannski er málið að hittast í Bónus:/

Fór í blysför og á brennu með flestum systkinum mínum, systkinabörnum og mömmu. Árviss hittingur og krakkarnir hlakka næstum meir til þrettándans hjá ömmu en jólanna.

Komst líka að því að náinn ættingi minn er alvarlega geðsjúkur en fjölskyldan er alltof samdauna til að koma auga á það. Samt léttir að vera búin að gera mér grein fyrir stöðu mála, það auðveldar næstu skref.

Svona var þrettándinn á Selfossi þetta árið. Núna tekur ritgerðin við og ég þarf að skipuleggja tíma minn mjög vel á næstunni. Ég ætla ekki að drekkja mér í vinnu, það kemur niður á náminu.

Aumingja, aumingja ég

2007-01-04T12:38:00.000Z

að þurfa að horfa á allt þetta fólk sem er nýhætt að gráta og farið að brosa eins og það sé að koma af samkomu hjá hjálpræðishernum, í hvert skipti sem ég opna heimabankann minn. Ég ætti kannski að skipta...

Gleðilegt ár

2007-01-01T22:29:00.000Z

Þetta voru nú bara frekar auðveld jól. Gjafirnar voru heimatilbúnar, þ.e. smákökur og nammi og svo fékk mamma hinn frábæra og nýútgefna geisladisk Háskólakórsins. Ég fékk draumaráðningabók, konfektkassa, Jóhannes úr Kötlum, handgerðan engil og Oscar Wilde. Semsagt ágætis uppskera. Við systkinin erum löngu hætt að gefa hvert öðru en gefum í staðinn bara þeim sem við höldum jólin með. Það á sennilega stærsta þáttinn í að draga úr jólastressi, gjafakvíða og fjárútlátum.

Árið 2006 var árið sem ég uppgötvaði Amöndu hina sænsku og rakarakvartettinn Vocal Works frá Kanada, hvorttveggja á þessu kóramóti í Vasa í Finnlandi. Tengillinn vísar til næsta móts, þeir eru búnir að taka út allar upplýsingar frá því síðasta, helvískir.

Árið 2006 var líka árið sem ég skipti um vinnu eftir sex ára starf meðal þroskaheftra og flutti mig yfir til geðfatlaðra. Ég hef þó enn sama vinnuveitanda, í húsi SSR eru margar vistarverur svo að það er kannski álitamál hvort ég skipti í rauninni um vinnu.

Árið 2007 verður svo væntanlega árið sem ég útskrifast frá Háskólanum og hvað þá tekur við má guð vita.

Hér stendur yfir Andvaka

2006-12-29T05:04:00.000Z

eina nóttina enn og ég er alveg við það að klikkast á þessu. Ég er ekki nærri því búin að vinna úr afleiðingum allra næturvaktanna þrátt fyrir góðan vilja, ég verð næst að losa mig við kvðldvaktirnar ef ég mögulega get. Það setur lífið allt á hliðina þegar þetta gerist. Ég á að mæta til vinnu upp úr hádegi, reyna að tæla landann til að borða kartöfluflögur um áramótin og þá þarf ég auðvitað að vera sæmilega tælandi, ekki með störu og svarta bauga niður undir munnvik. Og svo er partí í kvöld, langþráð partí þar sem gamlir vinir munu koma saman. Þá má ekki sofna ofan í bjórinn sinn.

Hvað á ég nú að gera til að sofna? Slökkva á tölvunni? Já mjög sennilega en fyrst ætla ég að grynnka aðeins á ruglinu sem fer í hringi í hausnum á mér núna, þá verður kannski smuga. Ætti ég kannski að gera ársskýrslu eins og svo margir í árslok? Sé nokkur að lesa þá veit fólk nokk hvað ég var að fást við á árinu. Og þó ekki, mér leiðist mjög allt sem heitir skýrslugerð og vil halda því frá blogginu mínu til að fæla ekki í burtu þessa örfáu lesendur. Og svo er ég búin að gleyma því flestu núna, sem betur fer því að ég hef fyrir löngu komist að því að harði diskurinn í hausnum á mér tekur ekki endalaust við.

En eina uppgötvun gerði ég í dag sem ég verð að koma á framfæri. Það rann upp fyrir mér hvers vegna ég blogga. Ég er semsagt búin að vera að þessu á fimmta ár án þess að vera með það á hreinu. Uppgötvunin tengist jólaskrautinu á heimili mínu. Nú ætti að koma mynd en því miður eru myndamál heimilisins í ólestri. En ég bý svo vel að eiga mikið af gömlu jólaskrauti svo að ef ekki væru fáeinar nútímagræjur eins og sjónvarpið, liti heimili mitt svipað út og íbúðin frá 1958 sem ég átti þátt í að skapa fyrir nokkrum árum í Árbæjarsafninu.

Fyrir utan eldsnöggt innlit systur minnar og barna á aðfangadag, hefur enginn barið dýrðina augum nema ég, það er hreinasta synd. Ég hef nefnilega ekkert verið heima hjá mér heldur ýmist á Selfossi eða í vinnunni. Ég hef semsé þrifið í bak og fyrir, hengt rauðar og grænar glanslengjur í seríurnar fyrir gluggunum svo að birtan frá þeim gefur frá sér afskaplega mjúka rauðgræna birtu, líka sett upp tré og stúderað vandlega hvar hver kúla skal hanga. Jólakúlurnar mínar eru mjög fjölbreyttar, sumar keyptar á Vellinum 1958 þegar lítið sem ekkert fékkst í búðum og annað keypt í Jólahúsinu í Eyjafirði eina verslunarmannahelgina fyrir 2-3 árum. Og allt þar á milli. Og svo eru epli og mandarínur í gullkörfu á sófaborðinu, mest fyrir augað því að þetta smakkast ekki mjög vel. Þær eru samt frá þessu ári:) Þetta er vinna, mikið eigum við gott að fá að hafa þetta uppi fram í janúar, hvenær ætli kaninn byrji að taka niður skrautið, eru jólin ekki búin þar?

Í öðrum stofuglugganum eru lítil leirhús frá Prag, nákvæmar eftirlíkingar af húsunum við Gamla torgið. Gluggakistan er eins og torg og þar hef ég sett jólatré með sprittkerti sem aldrei er hægt að kveikja á því að gardínan er stöðugt á ferðinni. Það er nóg af öðrum kertum, þau eru um 15 alls í þessari litlu stofu. Þetta er allt sett upp fyrir mig sjálfa, til að ég geti komið heim í notalegu holuna mína, gleymt öllu utandyra og notið þess sem fyrir augu ber.

Og hvernig tengist jólaskrautið mitt blogginu? Jú, það er af nákvæmlega sömu ástæðu. Það er allt fyrir mig sjálfa gert, enda er þetta mín dagbók. Rökrétt, ekki satt?
Þess vegna kippi ég mér ekkert upp við það hvort fólk kommentar eður ei. Það gleður mig alltaf og er gjarnan hvatning til skrifa, en það er samt ekki aðalatriðið.
Þetta var nú uppgötvun ársins. Eða dagsins. Á morgun kemur eitthvað nýtt.